Zobacz na przykładzie

Calmar: ta sama trzyletnia próba
Dane / obliczenieWartość
Kapitał na początku / na końcu10 000 / 13 310 USD
CAGR z 3 lat10% rocznie
MDD odczytane z całej ścieżki20% — założenie przykładu
Calmar10% / 20% = 0,50

Bez wpłat i wypłat. Sam początek i koniec nie pozwalają obliczyć maksymalnego obsunięcia.

Wynik końcowy nie pokazuje, jak głęboko kapitał spadł po drodze. Calmar dodaje ten kontekst, zestawiając tempo wzrostu z najgłębszym historycznym obsunięciem. Dwie liczby nadal nie zastępują pełnego przebiegu rachunku.

Wariant wzoru używany w tym artykule

CAGR = (wartość końcowa ÷ początkowa)^(1/liczba lat) − 1. Następnie Calmar = CAGR ÷ MDD. Wartości procentowe zapisuj w tych samych jednostkach, np. 0,10 ÷ 0,20.

W obiegu występują różne okna i warianty licznika, także uwzględniające punkt odniesienia. Przed porównaniem sprawdź definicję w raporcie. Samo oznaczenie 36 miesięcy nie jest gwarancją reprezentatywności próby.

Przykład z trzyletniego okresu

Kapitał rośnie z 10 000 do 13 310 USD w trzy lata, bez wpłat i wypłat. CAGR wynosi dokładnie 10%, ponieważ 1,1³ = 1,331. Załóżmy, że pełna krzywa z tego okresu miała maksymalne obsunięcie 20%. Wtedy Calmar = 10% ÷ 20% = 0,5.

Z samych dwóch wartości kapitału nie odtworzysz MDD. Do mianownika potrzebna jest cała analizowana ścieżka, z określoną częstotliwością wyceny.

Taki sam Calmar może ukrywać różny czas poniżej szczytu

Identyczny Calmar może ukrywać różny czas odzyskiwania szczytu. Przyjmij dwa autorskie rachunki obserwowane na początku roku i co kwartał, bez wpłat oraz wypłat. Oba kończą ze 110 ze startowych 100. Używamy wyłącznie tych pięciu obserwacji do pomiaru obsunięcia.

Model pięciu wartości: wynik roczny i MDD jednakowe
RachunekPoczątek; Q 1; Q 2; Q 3; Q 4Zakończony epizod poniżej szczytu
A100; 125; 100; 125; 110Q 1 → Q 3: 2 kwartały
B100; 80; 90; 100; 110Początek → Q 3: 3 kwartały

Oba mają CAGR 10%, MDD 20% i Calmar 0,5. A odzyskuje 125 po dwóch kwartałach, ale kończy rok ponownie poniżej szczytu; ten ostatni epizod pozostaje otwarty. B wraca do 100 po trzech kwartałach i kończy powyżej wcześniejszego maksimum.

W raporcie dodaj czas poniżej szczytu i oznaczenie epizodów niezakończonych. Wskaźnik nie pokaże tej różnicy, mimo poprawnego licznika i mianownika. Model nie określa przebiegu między kwartałami, więc rzeczywiste śróddzienne obsunięcia mogłyby wyglądać inaczej. Nie służy wyborowi lepszego rachunku bez uwzględnienia potrzeb użytkownika.

Dwa lata wzrostu nie mieszczą się w rocznej stopie

Przed podzieleniem przez obsunięcie sprawdź, czy licznik raportu jest roczny i składany. Łączny wynik z dwuletniego okresu odpowiada na inne pytanie.

Przesuń diagram w bok, aby zobaczyć całość

Dwa lata wzrostu nie mieszczą się w rocznej stopieAutorska ścieżka kapitału: w chwili startu 100 umownych jednostek, po roku 90, po dwóch latach 144. Przy liniowym przebiegu między tymi punktami największe obsunięcie wynosi 10%, od 100 do 90. Łączna stopa wzrostu to 44%, a CAGR to pierwiastek z 1,44 minus 1, czyli 20%. Calmar w wariancie artykułu wynosi 2, nie 4,4.Kapitał: 100 → 90 → 144Dokładnie 2 lata, bez wpłat i wypłat80100120140100901440 lat1 rok2 lataŁącznie: +44%; rocznie składane: +20%MDD pokazanej ścieżki: 10%Calmar: 20% ÷ 10% = 244% ÷ 10% = 4,4 ma inny licznik.

Autorski model trwa dokładnie dwa lata i nie ma przepływów zewnętrznych ani dodatkowych opłat. Kapitał mierzymy w jednej umownej jednostce. Dla potrzeb tego modelu cały przebieg między trzema punktami jest liniowy; MDD 10% dotyczy wyłącznie tej jawnej ścieżki, nie nieznanych danych śróddziennych. Morningstar definiuje ten wariant jako składaną roczną stopę zwrotu podzieloną przez maksymalne obsunięcie.

Do tego wariantu Calmar wchodzi CAGR 20%, a nie dwuletnie 44%.

Rachunek: CAGR = (144 ÷ 100)1/2 − 1 = 20%. Pokazane MDD to (100 − 90) ÷ 100 = 10%, więc Calmar wynosi 2. Podzielenie 44% przez 10% daje 4,4, ale używa całkowitej stopy za dwa lata. Ten wyższy wynik nie poprawia ścieżki kapitału — zmienia tylko definicję licznika. Przy porównaniu raportów sprawdź także, z jakich obserwacji wyznaczono obsunięcie.

Dlaczego zmiana okna zmienia ocenę

Usunięcie z początku próby dużego spadku może podnieść wskaźnik bez poprawy obecnej strategii. Rzadsze obserwacje mogą ukryć głębszy dołek. Wpłaty i wypłaty wymagają oddzielenia od stopy zwrotu.

Calmar nie opisuje częstości strat, czasu odzyskania szczytu ani przyszłego ryzyka. Przy MDD równym zero iloraz nie jest określony. Przy ujemnym CAGR ujemny wynik nie jest miarą „bezpieczeństwa”; potrzebna jest osobna ocena strat.

Sprawdź, czy rozumiesz

Jedno krótkie ćwiczenie

Około 2 min · możesz spróbować ponownie

Kapitał z diagramu rośnie ze 100 do 144 przez dokładnie dwa lata. Jaką stopę wstawisz do licznika opisanego Calmar?

  • 44%, bo tyle wynosi cały wzrost.
  • 22%, bo 44% dzielimy przez dwa.
  • 20%, bo 1,20 × 1,20 = 1,44.
Sprawdź odpowiedź i wyjaśnienie

20%, bo 1,20 × 1,20 = 1,44.

To roczna składana stopa zgodna z początkiem i końcem dwuletniego modelu. Nie oznacza, że każdy rzeczywisty rok tej ścieżki przyniósł 20%.

Jeszcze jedno ćwiczenie

CAGR wynosi 12%, a MDD z tego samego okresu 24%. Jaki jest Calmar w opisanym wariancie?

Sprawdź odpowiedź

12% ÷ 24% = 0,5.

Następny temat: Maximum drawdown — obsunięcie od szczytu kapitału →

Sprawdzisz osobno wyznaczanie maksymalnego obsunięcia, które stanowi mianownik Calmar i zależy od przebiegu kapitału.