Carry trade na walutach wykorzystuje różnicę między dochodem z inwestycji w jednej walucie a kosztem finansowania w drugiej. Dodatni wynik odsetkowy nie oznacza jednak dodatniego wyniku całej operacji. Gdy waluta inwestycji tanieje względem waluty długu, wymiana środków może nie wystarczyć na spłatę zobowiązania.
Dwie konstrukcje, których nie warto utożsamiać
W podręcznikowym wariancie inwestor pożycza walutę finansującą, wymienia ją na rynku kasowym i kupuje oprocentowane aktywo w drugiej walucie. BIS odróżnia tę konstrukcję od ekspozycji tworzonej instrumentami pochodnymi. Forward może dawać ekonomiczną ekspozycję carry bez wypłaty zwykłej pożyczki i bez codziennych odsetek dopisywanych przez brokera.
Detaliczny CFD na parę walutową jest jeszcze inną umową. Klient rozlicza zmianę ceny kontraktu i jego finansowanie; nie staje się przez to właścicielem zagranicznej lokaty. Depozyt zabezpieczający nie jest kapitałem takiej lokaty. Dlatego tabeli oprocentowania banków centralnych nie można po prostu zamienić w obietnicę swapu na platformie.
Własny model: pożyczka JPY i inwestycja AUD
Załóżmy wyłącznie do obliczeń: pożyczkę 1 000 000 JPY na jeden rok przy 1% i inwestycję AUD ze stałym oprocentowaniem 5% za ten sam rok. Początkowy kurs wynosi 100 JPY za AUD, więc wymieniona pożyczka daje 10 000 AUD. Stopy są hipotetycznymi warunkami dwóch umów, nie dzisiejszymi stopami Japonii lub Australii.
Przyjmujemy jednorazową kapitalizację na koniec roku, pełną wypłatę inwestycji i brak niewypłacalności. Pomijamy opłaty, spread wymiany oraz podatek, aby oddzielić działanie odsetek od kursu. Nie zabezpieczamy kursu terminowo. Model nie opisuje dostępnej oferty kredytowej ani produktu gwarantowanego.
Po roku inwestycja daje 10 000 × 1,05 = 10 500 AUD, w tym 500 AUD odsetek. Dług do spłaty wynosi 1 000 000 × 1,01 = 1 010 000 JPY, w tym 10 000 JPY odsetek. Dopiero teraz przeliczamy całość otrzymanych AUD na JPY po kursie końcowym.
| Końcowy kurs JPY/AUD | Wartość inwestycji w JPY | Spłata długu w JPY | Wynik przed opłatami i podatkiem |
|---|---|---|---|
| 100,00 | 1 050 000 | 1 010 000 | +40 000 JPY |
| 95,00 | 997 500 | 1 010 000 | −12 500 JPY |
| 90,00 | 945 000 | 1 010 000 | −65 000 JPY |
Przy niezmienionym kursie nadwyżka to 40 000 JPY, czyli 4% początkowo pożyczonego nominału. To nie stopa zwrotu z kapitału własnego. Po spadku AUD o 5%, do 95 JPY, wartość samego kapitału inwestycji spada o 50 000 JPY, a 500 AUD odsetek jest warte 47 500 JPY. Po odjęciu 10 000 JPY kosztu pożyczki wynik wynosi −12 500 JPY.
Kurs równowagi przed opłatami to 1 010 000/10 500 ≈ 96,1905 JPY za AUD. Wystarcza zatem około 3,81% spadku AUD, aby zniknęła dodatnia nadwyżka. Nie są to dokładnie 4%, ponieważ zmiana kursu obejmuje również odsetki otrzymane w AUD. Zabezpieczenie kursem forward zmieniłoby rachunek: trzeba użyć uzgodnionej ceny terminowej, a nie zakładać, że przyszła wymiana nastąpi po dzisiejszym spocie.
Dlaczego wielkość kapitału własnego ma znaczenie
Dodajmy odrębne założenie: zabezpieczeniem pożyczki jest 100 000 JPY własnych środków, które nie są inwestowane w AUD i nie zarabiają odsetek. Pożyczony nominał jest dziesięć razy większy od tego zabezpieczenia. Strata 12 500 JPY oznacza 12,5% tych własnych środków; strata 65 000 JPY — 65%. Nie oznacza to, że kredytodawca pozwoliłby utrzymać pozycję do końca roku.
Warunki zabezpieczenia i wycena w trakcie roku mogą wymagać wcześniejszego rozliczenia. Dochodzą ryzyko kredytowe aktywa, jego płynność i koszt odnowienia finansowania. Większa dopuszczalna dźwignia nie poprawia rentowności jednostki ekspozycji: pozwala jedynie utrzymywać większą ekspozycję względem własnych środków.
Czy powrót kursu na koniec roku wystarczy?
Dotychczasowy rachunek zakłada dotrwanie do końca roku. Własny wariant hipotetyczny zmienia jeden element: umowa wymaga zamknięcia, gdy wartość zabezpieczenia netto spadnie poniżej 20 000 JPY. Początkowo zabezpieczenie wynosi 100 000 JPY, inwestycja 10 000 AUD, a dług 1 000 000 JPY.
W połowie roku kurs spada do 92 JPY/AUD. Załóżmy umownie, że wcześniejszy wykup inwestycji zwraca tylko kapitał, bez odsetek, a pożyczka nalicza za pół roku 0,5%, bez innych kosztów. Wartość netto to 100 000 + 10 000 × 92 − 1 005 000 = 15 000 JPY. Warunek zamknięcia jest spełniony; względem początkowych własnych środków ubyło 85 000 JPY.
Jeśli kurs później wróci do 100, zakończona operacja nie uzyska rocznej nadwyżki 40 000 JPY z poprzedniej tabeli. Tamten wynik wymagał innej ścieżki wykonania umowy. Rzeczywisty próg, wycena aktywa i koszt wcześniejszego wykupu zależą od kontraktu. Ten model nie odtwarza produktu brokera: pokazuje, że końcowy kurs i roczna różnica odsetek pomijają ryzyko przymusowego przerwania ekspozycji.
Dlaczego nie wystarczy dodać dwóch różnic stóp?
Dwa okresy zmieniają podstawę kolejnego naliczenia zarówno aktywa, jak i długu. Najpierw zachowaj ich waluty.
Przesuń diagram w bok, aby zobaczyć całość
Własny model dwóch półroczy: pożyczka 1 000 000 JPY; kurs wymiany na początku i końcu 100 JPY za 1 AUD; zakup aktywa za 10 000 AUD. Stopy aktywa za kolejne półrocza to+3% oraz−1%, a zadłużenia po+0,5%. Kapitalizujemy po każdym półroczu. Nie ma wypłat, zabezpieczenia, wcześniejszego zamknięcia, spreadu, opłat ani podatków. To wymyślony przykład, nie dostępna oferta finansowania.
Aktywo: 10 000 × 1,03 × 0,99 = 10 197 AUD. Dług: 1 000 000 × 1,005 × 1,005 = 1 010 025 JPY. Po końcowym przeliczeniu aktywa mamy 1 019 700 JPY, więc różnica to 9 675 JPY. Proste dodanie 3% −1% −0,5% −0,5% dałoby 10 000 JPY i zawyżyłoby ten wynik o325 JPY.
BIS rozdziela walutę finansowania i walutę aktywa oraz zwraca uwagę na ryzyko kursu i finansowania. W realnej konstrukcji warunki i koszty wymagają odrębnego sprawdzenia; dodatni wynik tego fikcyjnego modelu nie jest obietnicą carry trade.
Jak odczytać finansowanie CFD
Dokumentacja OANDA Canada stanowi przykład zasad jednego podmiotu: stawki FX opierają się na swapach tom-next dostawców płynności, z korektą o opłatę administracyjną. Są osobne dla long i short; kalendarz rozliczeń może zmieniać liczbę naliczanych dni. To nie automatyczna różnica stóp banków centralnych. Sprawdź jednostkę stawki i zasady swojego rachunku, opisane szerzej w tekście o swapie na Forex.
Dla CFD licz wynik cenowy z rzeczywistych cen wykonania, następnie dodaj zaksięgowane finansowanie i odejmij pozostałe koszty. Nie odejmuj ponownie spreadu zawartego już w cenach wejścia i wyjścia. Przykład takiego rachunku znajdziesz w artykule o CAD/JPY i ryzyku carry; nie stosuj do CFD bezpośrednio powyższego modelu pożyczki.
Co może przerwać spokojne naliczanie dochodu
BIS opisuje odwracanie carry przy zmianie oczekiwań dotyczących stóp i wzroście zmienności. Jednoczesne zamykanie podobnych pozycji może nasilać ruch kursów. Nie wynika z tego, że wszystkie pary zawsze poruszają się identycznie. Kilka symboli korzystających z tej samej waluty finansowania może jednak współdzielić istotne ryzyko.
Ćwiczenie: uwzględnij pominięty koszt
W wierszu z kursem 95 JPY/AUD dodaj hipotetyczne opłaty łączne 5000 JPY, płatne na koniec roku. Wynik zmieni się z −12 500 na −17 500 JPY. Zapisz osobno odsetki AUD, koszt długu JPY, kurs wymiany i opłaty. Taki arkusz można przygotować bez otwierania jakiejkolwiek pozycji.
Sprawdź, czy rozumiesz
Jedno krótkie ćwiczenie
Około 2 min · możesz spróbować ponownie
Aktywo na koniec ma 10 197 AUD, dług 1 010 025 JPY, a kurs 100 JPY/AUD. Jaki wynik daje jawny model bez kosztów?
- 9 675 JPY.
- 10 000 JPY.
- 10 197 −1 010 025 = −999 828.
Sprawdź odpowiedź i wyjaśnienie
9 675 JPY.
10 197 × 100 −1 010 025 = 9 675. Najpierw przeliczamy aktywo do waluty długu.
Jeszcze jedno ćwiczenie
W modelu rocznej pożyczki JPY i inwestycji AUD wynik przy kursie 95 wynosi −12 500 JPY przed opłatami. Co zmieni dodatkowe 5000 JPY opłat na koniec roku?
Sprawdź odpowiedź
Wynik spadnie do −17 500 JPY. Odsetki inwestycji nadal wynoszą 500 AUD, ale nie pokrywają straty kursowej, kosztu pożyczki i dodatkowych opłat.