Butterfly, czyli motyl, to układ pięciu kolejnych punktów zwrotnych X–A–B–C–D. W byczym wariancie D znajduje się poniżej X; w niedźwiedzim powyżej X. Samo przekroczenie tego poziomu nie dowodzi wyczerpania ruchu. Nazwa opisuje kandydata na formację, a nie pewne odwrócenie ani gotowe zlecenie.

Najpierw wybierz definicję

Carney przypisuje ogólną konstrukcję Bryce’owi Gilmore’owi, a następnie precyzuje własny wariant Ideal Butterfly. W jego książce punkty kluczowe to cofnięcie B równe 0,786 XA oraz projekcja 1,27 XA w rejonie D. Projekcja 1,618 XA jest w tym wariancie wykluczona. C ma cofać 0,382–0,886 AB, a układ wymaga co najmniej AB=CD i uzupełniającej projekcji BC.

To ważne rozróżnienie: dokumentacja narzędzia XABCD w TradingView opisuje szerszy wariant z projekcją 1,272 lub 1,618 XA. Nie łącz tych opisów w jedną regułę „wszystko od 1,27 do 1,618 pasuje”. Zapisz źródło i zestaw warunków przed oceną wykresu. Również 1,27 i 1,272 nie dają matematycznie identycznej ceny.

Na oficjalnej stronie Carneya występują projekcje BC takie jak 2,00, 2,24 i 2,618. Książka osobno opisuje węższy wariant Perfect Butterfly z BC 1,618 i rozszerzeniem 1,27 AB. Nie należy nazywać każdego układu o B przy 0,786 „perfekcyjnym”. Poniżej badamy model z D przy 1,27 XA oraz równoważnym AB=CD, a nie wariant Perfect.

Mianownik ma znaczenie

Długości odcinków oznaczają tutaj bezwzględne różnice cen na skali liniowej. Cofnięcie B mierzymy jako AB/XA, cofnięcie C jako BC/AB, a projekcję ostatniego odcinka jako CD/BC. Poziom D względem ruchu wyjściowego określa AD/XA. To cztery różne ilorazy; etykieta „1,27” bez wskazania odcinka jest niepełna.

Dla układu byczego z X poniżej A poziom z projekcji XA wynosi D = A − 1,27 × (A − X). Nie odejmujemy 1,27 XA od X. Ponieważ współczynnik przekracza 1, D wypada poniżej X. Pomiar nie wymaga, by XA było najdłuższą falą całej struktury.

Własny przykład z kompletem obliczeń

Przyjmijmy fikcyjne ceny EUR/USD: X = 1,10000, A = 1,12000, B = 1,10428, C = 1,11032, D = 1,09460. Punkty następują w tej kolejności. Dane dobrano do ćwiczenia geometrii; nie są historią transakcji, prognozą ani sygnałem kupna.

Pomiar modelu Butterfly: odcinki i właściwe mianowniki
PomiarObliczenieWynik
XA1,12000 − 1,100000,02000
AB/XA0,01572 / 0,020000,786
BC/AB0,00604 / 0,01572około 0,384224
AD/XA0,02540 / 0,020001,270
CD/AB0,01572 / 0,015721,000 — AB=CD
CD/BC0,01572 / 0,00604około 2,602649

Projekcja XA daje 1,12000 − 1,27 × 0,02000 = 1,09460. Równoważny AB=CD daje C − AB = 1,11032 − 0,01572 = 1,09460. Trzeci pomiar, C − 2,618 × BC, wskazuje 1,09450728. Różnica względem pierwszego poziomu wynosi 0,00009272, czyli 0,9272 pipsa przy pipie równym 0,0001.

Widzisz więc dwa zgodne poziomy i pobliską projekcję BC, a nie trzy identyczne liczby. Ten przykład nie ustanawia dopuszczalnej tolerancji dla rynku. Jeśli w badaniu wymagasz ścisłego CD/BC = 2,618, model tego warunku nie spełnia; jeśli dopuszczasz strefę, musisz wcześniej określić jej szerokość.

Zmiana projekcji XA na 1,272 przesunęłaby D do 1,09456, o 0,4 pipsa. Użycie 1,618 dałoby 1,08764, czyli 69,6 pipsa poniżej D z wariantu 1,27. Nie jest to drobna kosmetyka. Przekroczenie pierwszej strefy nie upoważnia do przesunięcia jej głębiej tylko po to, aby uratować wcześniejszą interpretację.

Od rysunku do sprawdzalnej hipotezy

Zapisz regułę wyboru ekstremów, interwał, skalę i tolerancję. Zanotuj też, kiedy punkt C można było rozpoznać bez znajomości przyszłych świec. Jeśli dopiero późniejsze dane potwierdzają lokalny szczyt, nie zakładaj, że był znany wcześniej. Zachowuj przykłady bez reakcji, z przejściem przez D oraz z niespełnionymi proporcjami.

Oddziel prognozowaną strefę od rzeczywistego punktu zwrotnego. Nie zakładaj wejścia dokładnie na ekstremum D, które staje się oczywiste dopiero po odbiciu. Dla testu transakcji potrzebujesz dodatkowo zasad wejścia i wyjścia, wielkości pozycji, spreadu, prowizji i poślizgu. Stop „kilka pipsów za D” oraz cele 38,2% i 61,8% nie wynikają automatycznie z samej geometrii.

Układ poza X nie wystarcza również do odróżnienia Butterfly od pozostałych formacji. Porównuj wszystkie relacje, zamiast utożsamiać jedną liczbę z nazwą. Pomogą podstawy formacji harmonicznych, omówienie Bata i zasady zniesień Fibonacciego. Opis autora potwierdza przyjętą definicję; nie zastępuje niezależnej oceny skuteczności na danych.

Sprawdź, czy rozumiesz

Jedno krótkie ćwiczenie

Model byczy: X = 1,20000, A = 1,24000, B = 1,20856, C = 1,22064. Wyznacz D z 1,27 XA i równoważnego AB=CD. O ile poniżej X wypada D?

Sprawdź odpowiedź

XA = 0,04000, AB = 0,03144. D = 1,24000 − 1,27 × 0,04000 = 1,18920. C − AB = 1,22064 − 0,03144 = 1,18920. D jest niżej od X o 0,01080, czyli 108 pipsów przy pipie 0,0001. To położenie geometryczne, nie wynik transakcji.

Następny temat: Formacje harmoniczne — jak mierzyć XABCD i sprawdzać PRZ →