Formacja 5-0 Scotta Carneya opisuje określoną geometrię ruchu ceny. Sprawdzenie proporcji pozwala ocenić zgodność z definicją, lecz nie dowodzi przyszłego odwrócenia ani opłacalności transakcji. Najbardziej użyteczne jest oddzielenie trzech etapów: oznaczenia punktów, wykonania pomiarów i sprawdzenia reguł strategii.

Co mierzy definicja autora

Carney przedstawia 5-0 w Harmonic Trading: Volume Two. Punkty X, A, B, C i D uzupełnia wcześniejszy punkt 0. Autor wiąże strukturę z pierwszym cofnięciem po istotnej zmianie kierunku. W wariancie byczym po spadku 0–X następuje odbicie do A, zejście B poniżej X, wzrost do C i cofnięcie ku D.

Proporcje 5-0 według definicji Carneya
PomiarWarunek
Długość AB / długość XAOd 1,13 do 1,618.
Długość BC / długość ABOd 1,618 do 2,24.
Poziom DZniesienie 50% odcinka BC.
Dodatkowa projekcjaOd C odmierz długość AB w kierunku D; reciprocal AB=CD.

Długości liczymy jako bezwzględne różnice cen. Projekcja AB uzupełnia obszar potencjalnej reakcji, a pomiar połowy BC stanowi jego główne odniesienie. Nie zastępuj tych dwóch obliczeń samym wizualnym podobieństwem zygzaka.

Przykład z dokładnym zbiegiem pomiarów

To własny, hipotetyczny układ EUR/USD, a nie zapis rynkowej transakcji: 0 = 1,1400; X = 1,1000; A = 1,1100; B = 1,0950; C = 1,1250. Przyjmujemy pip równy 0,0001.

XA ma 0,0100, czyli 100 pipsów; AB ma 0,0150, czyli 150 pipsów. Stosunek AB/XA wynosi 1,50. BC ma 0,0300, czyli 300 pipsów, więc BC/AB wynosi 2,00. Oba wyniki mieszczą się w podanych przedziałach.

Połowa BC to 0,0150. Odejmując ją od C, otrzymujemy D = 1,1100. Projekcja długości AB od C także daje 1,1250 − 0,0150 = 1,1100. Dokładna zbieżność została celowo zbudowana w przykładzie. Nie oznacza, że każda kwalifikująca się struktura musi mieć BC równe dokładnie dwukrotności AB.

W tym miejscu kończy się przykład geometrii. Nie dopisujemy ceny realizacji, zysku ani stopa, których nie wyznaczono w osobnych regułach. Sama obecność poziomu na wykresie nie oznacza, że pozycja została tam zawarta.

Kiedy dwa pomiary D pokrywają się dokładnie?

Przedział BC/AB dopuszcza różne struktury, ale nie wymusza zbiegu obu poziomów. Oznaczmy długość AB przez L, a BC/AB przez q. Połowa BC ma długość 0,5 q L; projekcja AB ma długość L. Odległość poziomów wynosi |0,5 q − 1| × L. Są identyczne tylko dla q = 2. To własne wyprowadzenie z dwóch pomiarów opisanych przez Carneya.

W hipotetycznym modelu pozostawiamy AB = 150 pipsów i zmieniamy wyłącznie długość BC. Nie dobieramy późniejszej ceny do otrzymanego poziomu.

Własny model: różnica między połową BC a projekcją AB
BC/ABPołowa BCProjekcja ABOdległość poziomów
1,618121,35 pipsa150 pipsów28,65 pipsa
2,000150 pipsów150 pipsów0 pipsów
2,240168 pipsów150 pipsów18 pipsów

W wariancie byczym przy q < 2 projekcja AB wypada niżej niż połowa BC, a przy q > 2 kolejność odwraca się. Zatem „oba pomiary są poprawne” nie znaczy „oba dają jedną cenę”. Jeśli osobna reguła badania wymaga różnicy nie większej niż 10 pipsów, z tabeli przejdzie tylko środkowy przypadek. Nie jest to dodatkowy wymóg autora ani polecana tolerancja; pokazuje różnicę między rozpoznaniem geometrii a przyjętym filtrem zbieżności.

Zgodne proporcje, błędna kolejność

Przestawienie czasów dwóch etykiet nie zmienia ich cen. Kalkulator ilorazów może tego nie zauważyć.

Przesuń diagram w bok, aby zobaczyć całość

Zgodne proporcje, błędna kolejnośćWłasny model ma ceny X 100, A 110, B 95, C 125, D 110. W pierwszym wykresie występują kolejno w chwilach 2, 4, 6, 8, 10. W drugim B występuje w chwili 4, a A w 6, więc czasowa kolejność etykiet jest błędna, mimo identycznych ilorazów długości liczonych z cen.Najpierw czas, potem ilorazyTe same ceny: X 100 • A 110 • B 95C 125 • D 110A przed B: zachowana kolejnośćczasX2A4B6C8D10B przed A: liczby nadal pasująX2B4A6C8D10AB/XA = 15/10 = 1,5BC/AB = 30/15 = 2

Jawne założenia: umowne jednostki ceny i czasu; rysunek pokazuje wyłącznie pięć zapisanych punktów. Wcześniejszy punkt 0 o cenie 140 przyjmujemy w chwili 0. Sprawdzamy kolejność oraz dwa ilorazy, a nie komplet warunków formacji lub wynik transakcji.

W obu zestawach AB/XA = 15/10 = 1,5, BC/AB = 30/15 = 2, a połowa BC od C i projekcja AB od C dają 110. Zgodne liczby nie naprawiają etykiety A umieszczonej po B. Dlatego zapisuj parę czas i cena dla każdego punktu, zanim wyliczysz stosunki. Definicja autora opisuje uporządkowane odcinki układu; przykład jest naszym testem poprawności zapisu.

Same ilorazy nie sprawdzają, czy A wystąpiło przed B.

Jak uniknąć dopasowywania punktów do wyniku

Przed analizą określ, jak wybierasz lokalne ekstrema i kiedy uznajesz je za ustalone. Inaczej po obejrzeniu dalszego wykresu łatwo przesunąć A, B lub C tak, aby proporcje zaczęły pasować. Zapisz ceny punktów i zrzut wykresu w momencie oceny, również dla kandydatów odrzuconych.

Wylicz obie projekcje osobno i zanotuj ich różnicę w pipsach. Jeśli dopuszczasz tolerancję pomiaru, określ ją przed testem; nie poszerzaj jej dopiero po nieudanej reakcji ceny. Oddziel kryterium poprawnego oznaczenia formacji od dodatkowego warunku otwarcia pozycji.

Możesz ćwiczyć na historii z zasłoniętą prawą częścią wykresu, odsłaniając kolejne świece. Nie wymaga to zawierania transakcji. Taki zapis pomaga zauważyć, które informacje rzeczywiście były dostępne w chwili decyzji, a które pojawiły się później.

Formacja nie dostarcza kompletnego planu transakcji

Świeca odwrócenia, określony stop loss i poziom realizacji zysku mogą być dodatkowymi regułami testowanego modelu. Nie przedstawiaj ich jako automatycznej konsekwencji trafienia ceny w D. W szczególności nie ma podstaw, aby z samego pomiaru połowy BC wyprowadzać uniwersalny stop na 61,8% oraz obiecywany stosunek zysku do ryzyka.

Przed porównywaniem wyników ustal sposób wejścia, wyjścia i wielkość pozycji oraz uwzględnianie spreadu, prowizji, finansowania i możliwego poślizgu. Rejestruj również sytuacje bez wejścia i nieudane układy. Zmiana warunków w połowie próby tworzy inny model, którego wyniki warto oznaczyć oddzielnie.

Czego nie potwierdza udany przykład

Sprawdzone źródło autora służy tu weryfikacji definicji, nie pomiarowi skuteczności. Wynik symulacji może różnić się od rzeczywistego handlu, między innymi przez znajomość późniejszych cen i warunki wykonania. Kilka dobrych przykładów ani arbitralnie ustalone dwadzieścia transakcji demo nie stanowią progu gwarantującego gotowość do handlu rzeczywistego.

Do nauki oznaczeń przyda się przewodnik po formacjach harmonicznych. Ćwiczenie poniżej sprawdza wyłącznie rachunek i porównanie dwóch poziomów; nie jest sygnałem transakcyjnym.

Sprawdź, czy rozumiesz

Jedno krótkie ćwiczenie

Około 2 min · możesz spróbować ponownie

Ceny dają AB/XA = 1,5 i BC/AB = 2, lecz czas A to 6, a czas B to 4. Co wynika z naszego modelu?

  • Zgodne ilorazy wystarczą do zaakceptowania zapisu.
  • Najpierw trzeba odrzucić błędny porządek etykiet.
  • Wystarczy poszerzyć tolerancję punktu D.
Sprawdź odpowiedź i wyjaśnienie

Najpierw trzeba odrzucić błędny porządek etykiet.

B występuje przed A. Ten błąd pozostaje, choć wszystkie działania na zapisanych cenach są poprawne.

Jeszcze jedno ćwiczenie

Hipotetycznie X = 1,2000, A = 1,2100, B = 1,1950, C = 1,2220. Wyznacz AB/XA, BC/AB, połowę BC od C oraz projekcję AB od C w dół. Jaka jest odległość obu końcowych poziomów przy pipie 0,0001?

Sprawdź odpowiedź

XA = 0,0100, AB = 0,0150, BC = 0,0270. AB/XA = 1,50; BC/AB = 1,80. Połowa BC od C: 1,2220 − 0,0135 = 1,2085. Projekcja AB: 1,2220 − 0,0150 = 1,2070. Różnica 0,0015 to 15 pipsów. Nie dopasowuj po fakcie tolerancji tylko po to, żeby zaakceptować ten przykład.

Następny temat: Formacje harmoniczne — jak mierzyć XABCD i sprawdzać PRZ →

Przegląd formacji harmonicznych pokaże, które warunki trzeba sprawdzać osobno dla innych układów.