Gartley i Bat mają wspólną strukturę X–A–B–C–D, lecz nie można zamieniać ich nazw tylko dlatego, że końcowy punkt leży blisko oczekiwanego poziomu. Różnicę zaczyna się sprawdzać na korekcie AB. Potem trzeba zweryfikować pozostałe odcinki i zbieżność projekcji. Samo B oraz D nie wystarczą.
Poniżej porównujemy konwencje opisane przez Scotta Carneya na HarmonicTrader. To definicje geometrii, nie potwierdzenie przewagi inwestycyjnej. Osobny przewodnik po pomiarach XABCD wyjaśnia, jak zapisać punkty i sprawdzić strefę potencjalnego odwrócenia.
Proporcja potrzebuje wskazanego odcinka
Dla wariantu wzrostowego przyjmijmy X jako dołek i A jako późniejszy szczyt. Cena B to A − rB × (A−X), a poziom D wynikający z korekty XA to A − rD × (A−X). Mierzymy powrót od A w kierunku X. Nie mnożymy przez proporcję samej ceny A i nie odkładamy korekty od X.
W wariancie spadkowym X jest wyżej od A: odpowiedni poziom wynosi A + r × (X−A). W obu kierunkach stosujemy dodatnie długości odcinków. W notatkach rozróżniaj AD/XA, AB/XA, BC/AB oraz CD/BC; sformułowanie „78,6% formacji” nie mówi, co zostało policzone.
| Element | Gartley | Bat |
|---|---|---|
| AB/XA: punkt B | 0,618 | Poniżej 0,618; preferowane 0,382 lub 0,50 |
| AD/XA: okolica D | 0,786 | 0,886 |
| Projekcja BC | 1,27 lub 1,618 | Co najmniej 1,618; opis obejmuje do 2,618 |
| Relacja AB i CD | AB=CD zbieżne z pozostałymi poziomami | Minimum AB=CD; opis preferuje wydłużenie 1,27 |
Źródła: definicje Gartleya i Bata. Zakres 38,2–50% bywa użytecznym skrótem dla typowego B w Bacie, ale przywołany opis mówi szerzej o wartości poniżej 61,8%, ze wskazaniem preferowanych poziomów. Jeśli w teście stosujesz węższy filtr, nazwij go własną regułą. Tabela nie zastępuje pełnej definicji ani ustalenia tolerancji pomiaru.
Te same X i A, inne ceny B oraz D
Własny model EUR/USD ma X = 1,1000 i A = 1,1200, więc XA = 0,0200, czyli 200 pipsów przy pipie 0,0001. Dla Bata wybieramy przykładowo AB/XA = 0,50. Wartości w tabeli są kandydatami geometrycznymi; nie podaliśmy jeszcze C, przebiegu świec ani warunku transakcji.
| Wartość | Kandydat Gartley | Kandydat Bat |
|---|---|---|
| Cena B | 1,1200 − 0,618 × 0,0200 = 1,10764 | 1,1200 − 0,50 × 0,0200 = 1,11000 |
| Cena D z XA | 1,1200 − 0,786 × 0,0200 = 1,10428 | 1,1200 − 0,886 × 0,0200 = 1,10228 |
| Odległość D od X | 42,8 pipsa | 22,8 pipsa |
Różnica poziomów D wynosi tu 20 pipsów. Zachowujemy pięć miejsc po przecinku, aby nie zgubić części pipsa w rachunku. To dokładność zapisu przykładu, nie obietnica zatrzymania ceny na danej kwocie. Tolerancję w pipsach lub proporcji zapisz przed obejrzeniem wyniku; nie rozszerzaj jej tylko po to, by uratować pasującą nazwę.
Dlaczego B i D nie kończą sprawdzania
Do kandydata Gartley dodajmy C = 1,11500. Otrzymujemy AB = 0,01236, BC = 0,00736 oraz CD = 1,11500 − 1,10428 = 0,01072. Długości AB i CD nie są równe, mimo że B i D trafiają dokładnie w dwa poziomy XA z tabeli.
Projekcja AB=CD od C dałaby D = 1,11500 − 0,01236 = 1,10264. Od poziomu XA 1,10428 dzieli ją 16,4 pipsa. Przy naszej przykładowej regule, która dopuszcza najwyżej 2 pipsy różnicy między tymi dwiema projekcjami, kandydat odpada. To autorski filtr do ćwiczenia, nie tolerancja podana przez Carneya. Nie przenoś punktu C po fakcie i nie wybieraj tylko korzystniejszej projekcji.
Również w Bacie samo dotarcie do 88,6% XA nie naprawia niewłaściwego B lub projekcji BC. Dwa podobne kształty mogą wymagać innej klasyfikacji albo odrzucenia. Więcej przykładów zawierają osobne omówienia Gartleya i Bata.
Jeden odcinek ogranicza wybór następnego
Proporcji kolejnych odcinków nie można wybierać dowolnie i niezależnie. Rozważmy własny model wzrostowego XA o długości R, po którym cena schodzi z A do B, wraca do C i schodzi do D. Oznaczmy rB = AB/R i rC = BC/AB. Jeśli narzucisz dokładne AB = CD, to AD = AB − BC + CD, a więc AD/R = rB × (2 − rC).
| AB/XA | BC/AB | Wynikające AD/XA |
|---|---|---|
| 0,618 | 0,382 | 0,999924 |
| 0,618 | około 0,728155 | 0,786 |
Dla B = 0,618 XA i C cofającego 0,382 AB zakończenie D wypada niemal przy X, a nie na 0,786 XA. Jeśli przy tym samym B wymagasz D = 0,786 XA, zgodność z AB = CD wymusza rC = 2 − 0,786/0,618, czyli około 0,728155. Nie wystarczy dopisać kilku popularnych procentów do kolejnych liter.
To kontrola spójności współrzędnych, a nie dowód kompletnej formacji. Opis Gartleya u Carneya wymaga także innych relacji i zbieżności poziomów; w praktycznym detektorze dochodzi zapisana tolerancja. Nasza równość pokazuje, które wybrane warunki ograniczają już pozostałe liczby. Jeśli dopuszczasz przybliżenie AB = CD, określ jego margines przed oglądaniem wyniku.
Głębsze D nie oznacza automatycznie mniejszego ryzyka
Oddzielmy teraz geometrię od hipotetycznych transakcji. Załóżmy dwa niezależne kupna po Ask równym odpowiedniemu D z tabeli plus 2 pipsy. W obu przypadkach wolumen wynosi 10 000 EUR, rachunek jest w USD, a własny poziom zwykłego stopa Bid to 1,09900. Łączna prowizja wynosi 2 USD; finansowanie i konwersję pomijamy. To wyłącznie porównanie rachunkowe, nie wejścia uzasadnione niepełnymi kandydatami powyżej.
| Rachunek | Ask 1,10448 | Ask 1,10248 |
|---|---|---|
| Odległość do Bid 1,09900 | 54,8 pipsa | 34,8 pipsa |
| Wynik przy wykonaniu stopa na poziomie, po prowizji | −56,80 USD | −36,80 USD |
| Wynik przy gorszym wykonaniu Bid 1,09800, po prowizji | −66,80 USD | −46,80 USD |
Wynik to 10 000 × (Bid wyjścia − Ask wejścia) − 2 USD. Spread już znajduje się w cenach wykonania. Różnica strat w tabeli wynika z przyjętych cen i wspólnego wolumenu, nie z dowodu bezpieczeństwa Bata. Zwiększenie pozycji, zmiana stopa lub późniejsze wejście zmienią wynik. Zwykły stop może wykonać się gorzej, co wyjaśnia dokumentacja zleceń IG; podane straty nie są maksymalnymi możliwymi.
Zapisz osobno warunek odrzucenia geometrii, warunek wejścia i zlecenie ochronne. Nie stosuj jednocześnie sprzecznych instrukcji: „stop przed X” oraz „wyjście dopiero po przekroczeniu X”. Czekanie na zamknięcie świecy oznacza późniejszy moment decyzji; test nie może wtedy przypisywać wejścia wstecz po idealnym D.
Jak porównać wyniki bez wybierania udanych przykładów
Użyj tej samej metody wyznaczania pivotów, okresu danych, kosztów i reguł wykonania dla obu wariantów. Jeśli do potwierdzenia dołka potrzebujesz dwóch późniejszych świec, informacja staje się dostępna dopiero po nich. Zachowuj również kandydatów odrzuconych, brak wejścia i straty.
Osobno testuj wyjście całej pozycji i zamykanie jej częściami; nazwa formacji nie dowodzi przewagi żadnego z nich. Raportuj wynik netto, obsunięcie, liczbę przypadków i wrażliwość na parametry. Dokumentacja testowania TradingView omawia dobór próby, użycie przyszłych danych i nadmierne dopasowanie. Sprawdzenie reguł na innym okresie ogranicza część błędów, lecz nie gwarantuje przyszłych zysków.
Sprawdź, czy rozumiesz
Jedno krótkie ćwiczenie
Zachowaj XA, B i poziom D kandydata Gartley z tabeli, ale przyjmij C = 1,11650. Gdzie wypada projekcja AB=CD i czy różni się od D z XA o najwyżej 2 pipsy?
Sprawdź odpowiedź
AB pozostaje 0,01236, więc projekcja D = 1,11650 − 0,01236 = 1,10414. Różnica do 1,10428 wynosi 0,00014, czyli 1,4 pipsa. Przechodzi wyłącznie ten własny filtr zbieżności dwóch poziomów. Pozostałe kryteria, czas rozpoznania i reguły transakcji nadal wymagają sprawdzenia.