Wskaźnik Calmara

Wskaźnik Calmara to miara efektywności skorygowanej o ryzyko: średnia roczna stopa zwrotu podzielona przez maksymalne obsunięcie kapitału (max drawdown). Im wyższa wartość, tym więcej zysku przypada na jednostkę najgorszej historycznej straty — wynik powyżej 1,0 zwykle uznaje się za solidny, powyżej 3,0 za bardzo dobry. Opracowany w 1991 r. przez Terry'ego W. Younga.