Zobacz na przykładzie

Kierunek pozycji a wspólna waluta
PozycjaKupujeszSprzedajesz
Long EUR/USDEURUSD
Short USD/CHFCHFUSD

Obie pozycje zawierają sprzedaż USD. To opis kierunku, a nie aktualna macierz korelacji ani wyliczenie równoważnych nominałów.

Dwie różne pary walutowe mogą reagować na ten sam czynnik. Przed dodaniem pozycji rozpisz, którą walutę kupujesz, a którą sprzedajesz.

Dwa instrumenty mogą powtarzać jedną decyzję

Long EUR/USD oznacza kupno euro i sprzedaż dolara. Short USD/CHF oznacza sprzedaż dolara i kupno franka. Obie pozycje mają więc wspólny element: krótką ekspozycję na USD.

Nawet jeśli stopy zwrotu samych par były ujemnie skorelowane w badanym okresie, odwrócenie kierunku drugiej pozycji odwraca znak zależności jej wyniku w uproszczonym modelu. Taka kombinacja nie staje się zabezpieczeniem tylko dlatego, że macierz pokazuje minus.

Porównuj te same dane

Współczynnik Pearsona opisuje liniową zależność dwóch szeregów. Dla oceny ruchów używaj zgodnych czasowo zmian lub stóp zwrotu, np. dziennych, a nie samych poziomów cen. Zapisz okno, interwał, źródło i sposób obsługi brakujących danych.

Wartość 0,8 nie oznacza 80% szans na taki sam ruch. Zero nie dowodzi niezależności, a wysoka korelacja nie oznacza identycznej zmienności. Gdy jeden szereg nie ma zmienności, standardowy współczynnik jest nieokreślony.

Korelacja równa zero może ukrywać dokładną zależność

Zero korelacji liniowej nie musi oznaczać braku zależności. W autorskim eksperymencie, niezwiązanym z notowaniami, przyjmij cztery pary wartości: X = −2, −1, 1, 2 oraz Y = 4, 1, 1, 4. W każdej obserwacji Y = X²: znajomość X dokładnie wyznacza Y.

Cztery sztuczne obserwacje: zależność Y = X²
Zależność nieliniowa przy zerowej korelacjiPunkty minus dwa, cztery; minus jeden, jeden; jeden, jeden; dwa, cztery. Każdy spełnia Y równe X do kwadratu. Korelacja liniowa tych czterech par wynosi zero.XY(−2, 4)(−1, 1)(1, 1)(2, 4)

Średnie wynoszą 0 i 2,5. Suma wycentrowanych iloczynów to −3 + 1,5 − 1,5 + 3 = 0, przy dodatnich sumach kwadratów obu zmiennych. Wzór Pearsona daje więc dokładnie r = 0. Nie trzeba żadnego błędu pomiaru: dodatnie i ujemne wkłady znoszą się w tym szczególnym kształcie.

NIST opisuje ten współczynnik jako miarę relacji liniowej. W analizie instrumentów niski r nie jest zatem samodzielnym dowodem niezależności ani skutecznego zabezpieczenia. Obejrzyj również pary obserwacji i zależności warunkowe. Przykład nie twierdzi, że ceny konkretnej pary mają kształt kwadratu; pokazuje granicę logiczną jednego wskaźnika.

Korelacja 1 nie wyrównuje rozmiaru zmiany

Perfekcyjna zgodność kierunku nadal może zostawić ekspozycję. Liczba jednostek i skala wyniku obu nóg są osobnymi informacjami.

Przesuń diagram w bok, aby zobaczyć całość

Dwie zgodne serie o różnej amplitudzieW czterech wspólnych okresach X wynosi minus 1, plus 1, minus 2, plus 2 USD. Y jest zawsze dwa razy większe. Jedna noga X minus jedna noga Y nie daje zera.r = 1, ALE SKALA JEST INNAXY = 2X−4−20241234Cztery wspólne okresyJednostki P/L: USD na jedną nogę.X − Y = [1; −1; 2; −2] USD2X − Y = [0; 0; 0; 0] USD

Fikcyjne X i Y to wyniki liniowych nóg na jedną jednostkę ekspozycji, w tych samych czterech okresach i tej samej jednostce USD; nie ceny dwóch walut. Przyjmujemy Y = 2X, stałe współczynniki ekspozycji i brak kosztów. To demonstracja algebry, nie obserwacja rynku ani wyznaczony hedge ratio dla prawdziwych par. Dokument NIST: Correlation potwierdza: korelacja Pearsona mierzy zależność liniową i jest liczona z iloczynów odchyleń oraz ich skali.

Wymyślone szeregi mają r = 1, lecz Y porusza się z dwukrotnie większą amplitudą. W tym modelu dopiero 2X − Y znosi wynik.

Obie średnie są równe zero. Suma X² wynosi 10, suma Y² wynosi 40, a suma XY wynosi 20; zatem r = 20 / √(10 × 40) = 1. Sama korelacja nie mówi jednak, że jedna jednostka X i przeciwna jedna jednostka Y dadzą neutralny wynik. W takim zestawie zostaje −X.

Nie zastępuj korelacją całego rachunku ryzyka

Wynik pozycji zależy również od wolumenu, wartości pipsa, waluty rachunku i kosztów. Ten sam lot na dwóch parach nie musi oznaczać takiej samej ekspozycji. Sama korelacja nie daje współczynnika zabezpieczenia.

Relacje zmieniają się w czasie. Zamiast zakładać, że historyczne rozproszenie zawsze zadziała, sprawdź scenariusz strat na kilku pozycjach jednocześnie. Wróć do planu ryzyka całego rachunku.

Sprawdź, czy rozumiesz

Jedno krótkie ćwiczenie

Około 2 min · możesz spróbować ponownie

W fikcyjnym okresie X daje +2 USD na jednostkę, a Y +4 USD. Portfel ma jedną dodatnią jednostkę X i jedną przeciwną jednostkę Y. Jaki jest wynik?

  • −2 USD.
  • 0 USD, ponieważ r = 1.
  • +6 USD.
Sprawdź odpowiedź i wyjaśnienie

−2 USD.

Jedna dodatnia noga X wnosi +2 USD, przeciwna noga Y wnosi −4 USD. Suma to −2 USD mimo korelacji r = 1.

Jeszcze jedno ćwiczenie

Czy long EUR/USD i short USD/CHF mają przeciwną ekspozycję na dolara?

Sprawdź odpowiedź

Nie. W obu transakcjach sprzedajesz USD. Różnią się drugą walutą, nominałem i dalszym zachowaniem, ale nie są automatycznie zabezpieczeniem dolara.

Następny temat: Plan ryzyka — połącz transakcje w jeden obraz rachunku →

Podstawy zarządzania ryzykiem pomogą połączyć ekspozycje poszczególnych nóg z limitem całego portfela.

Korelacja nie odejmuje kwot scenariusza stopa

Około 2 min ćwiczenia w kalkulatorze

Gotowy przykład portfela ma kapitał 10 000 USD, własny limit 3% oraz modelowe straty pozycji 100 i 75 USD. Suma to 175 USD, a wolny budżet 125 USD. Zmień tylko kwotę pozycji 2 z 75 na 125 USD. Czy znak historycznej korelacji par pozwala odjąć tę drugą kwotę?

Zsumuj scenariusze bez domniemanego zabezpieczenia

Sprawdź wynik i wyjaśnienie

Suma wynosi 100 + 125 = 225 USD, czyli 2,25% kapitału. Z budżetu 300 USD pozostaje 75 USD. Nie wpisujemy drugiej straty ze znakiem minus: ten kalkulator sumuje odrębne scenariusze, a nie wycenia zabezpieczenia ani dywersyfikacji.

3% to założenie ćwiczenia. Suma nie jest maksymalną możliwą stratą, VaR ani miarą korelacji. Kierunki i nominały pozycji wymagają osobnej analizy.