Korelacje par walutowych — sprawdź również kierunek pozycji

Dwie różne pary walutowe mogą reagować na ten sam czynnik. Przed dodaniem pozycji rozpisz, którą walutę kupujesz, a którą sprzedajesz.

Dwa instrumenty mogą powtarzać jedną decyzję

Long EUR/USD oznacza kupno euro i sprzedaż dolara. Short USD/CHF oznacza sprzedaż dolara i kupno franka. Obie pozycje mają więc wspólny element: krótką ekspozycję na USD.

Nawet jeśli stopy zwrotu samych par były ujemnie skorelowane w badanym okresie, odwrócenie kierunku drugiej pozycji odwraca znak zależności jej wyniku w uproszczonym modelu. Taka kombinacja nie staje się zabezpieczeniem tylko dlatego, że macierz pokazuje minus.

Porównuj te same dane

Współczynnik Pearsona opisuje liniową zależność dwóch szeregów. Dla oceny ruchów używaj zgodnych czasowo zmian lub stóp zwrotu, np. dziennych, a nie samych poziomów cen. Zapisz okno, interwał, źródło i sposób obsługi brakujących danych.

Wartość 0,8 nie oznacza 80% szans na taki sam ruch. Zero nie dowodzi niezależności, a wysoka korelacja nie oznacza identycznej zmienności. Gdy jeden szereg nie ma zmienności, standardowy współczynnik jest nieokreślony.

Korelacja równa zero może ukrywać dokładną zależność

Zero korelacji liniowej nie musi oznaczać braku zależności. W autorskim eksperymencie, niezwiązanym z notowaniami, przyjmij cztery pary wartości: X = −2, −1, 1, 2 oraz Y = 4, 1, 1, 4. W każdej obserwacji Y = X²: znajomość X dokładnie wyznacza Y.

Średnie wynoszą 0 i 2,5. Suma wycentrowanych iloczynów to −3 + 1,5 − 1,5 + 3 = 0, przy dodatnich sumach kwadratów obu zmiennych. Wzór Pearsona daje więc dokładnie r = 0. Nie trzeba żadnego błędu pomiaru: dodatnie i ujemne wkłady znoszą się w tym szczególnym kształcie.

NIST opisuje ten współczynnik jako miarę relacji liniowej. W analizie instrumentów niski r nie jest zatem samodzielnym dowodem niezależności ani skutecznego zabezpieczenia. Obejrzyj również pary obserwacji i zależności warunkowe. Przykład nie twierdzi, że ceny konkretnej pary mają kształt kwadratu; pokazuje granicę logiczną jednego wskaźnika.

Nie zastępuj korelacją całego rachunku ryzyka

Wynik pozycji zależy również od wolumenu, wartości pipsa, waluty rachunku i kosztów. Ten sam lot na dwóch parach nie musi oznaczać takiej samej ekspozycji. Sama korelacja nie daje współczynnika zabezpieczenia.

Relacje zmieniają się w czasie. Zamiast zakładać, że historyczne rozproszenie zawsze zadziała, sprawdź scenariusz strat na kilku pozycjach jednocześnie. Wróć do planu ryzyka całego rachunku.