Zobacz na przykładzie

Trzy pozycje na rachunku 10 000 PLN
PozycjaPlanowana strataUdział w podstawie
A100 PLN1%
B100 PLN1%
C100 PLN1%
Razem300 PLN3%

Suma zakłada wykonanie wszystkich stopów po planowanych cenach. Nie jest gwarantowaną maksymalną stratą ani prognozą prawdopodobieństwa.

Plan ryzyka łączy rozmiar pojedynczej pozycji z tym, co dzieje się na całym rachunku. Potrzebujesz krótkich, sprawdzalnych reguł, które działają również w słabszym okresie.

Policz całość, zanim dodasz kolejną pozycję

Na rachunku o przyjętej podstawie 10 000 PLN trzy pozycje z planowaną stratą po 100 PLN dają razem 300 PLN, czyli 3%. To suma scenariuszy wykonania stopów po założonych cenach, nie gwarantowana maksymalna strata. Koszty, luki i zmiany przelicznika walut mogą ją zwiększyć.

Long EUR/USD i short USD/CHF to w obu przypadkach sprzedaż dolara. Różne nazwy instrumentów nie wystarczą, żeby uznać transakcje za rozproszenie ryzyka.

Uwzględnij także zlecenia, które mogą wykonać się później

Dwa plany nazwane alternatywami mogą nadal być dwoma zobowiązaniami. W autorskim scenariuszu masz limit ewidencjonowanego ryzyka 300 PLN i otwartą pozycję obciążającą go kwotą 150 PLN. Wysyłasz dwa niezależne zlecenia oczekujące na różnych instrumentach, każde z planowaną stratą 100 PLN od własnego wejścia. Żadne nie anuluje drugiego; przyjmij, że istniejąca pozycja pozostaje otwarta.

Scenariusz dwóch niezależnych wykonań
Alternatywne pomysły nie wykluczają automatycznie wykonaniaPoczątkowe ryzyko w ewidencji wynosi 150 PLN. Wykonanie zlecenia A dodaje 100 PLN, razem 250 PLN. Wykonanie niezależnego B dodaje następne 100 PLN, razem 350 PLN, ponad przyjęty limit 300 PLN.Pozycja istniejąca150 PLN w ewidencjiWykonane A250 PLN łącznieWykonane także B350 PLN łączniePrzy limicie 300 PLN sprawdź możliwość obu wykonań przed wysłaniem zleceń.

Jeden plan mieści się w limicie: 150 + 100 = 250 PLN. Oba naraz dają 350 PLN. Określenie „wezmę A albo B” nie ustanawia technicznego warunku wzajemnego wykluczenia.

W karcie decyzji uwzględnij możliwe wykonania oczekujących zleceń, zanim dojdą do otwartych pozycji. Jeżeli liczysz na ich powiązane anulowanie, sprawdź konkretną funkcję i potwierdzony stan; samo zamierzenie nie wystarcza. Suma w przykładzie dotyczy pierwotnego ryzyka zapisanych planów, nie bieżącego spadku equity ani gwarantowanej maksymalnej straty. Nie zakładamy cen, przy których oba instrumenty rzeczywiście doszłyby do stopa.

Zdefiniuj limit oraz moment pomiaru

  • Podstawa: saldo, equity czy inna jawnie opisana wartość?
  • Zakres: jedna transakcja, wszystkie otwarte pozycje, dzień lub obsunięcie od szczytu?
  • Działanie po przekroczeniu: przerwa w nowych zleceniach, analiza błędu i warunki wznowienia?

Nie ma uniwersalnego dziennego lub miesięcznego procentu dobrego dla każdego. Próg powinien mieć uzasadnienie w możliwościach finansowych i danych o strategii. Nie przesuwaj go doraźnie, aby odzyskać stratę.

Oddziel wynik od jakości decyzji

Dobra realizacja planu może zakończyć się stratą. Zyskowna transakcja może naruszać reguły. W dzienniku zapisz oba elementy: wynik netto i zgodność decyzji z planem.

Przed wznowieniem po przerwie sprawdź, czy problem wynikał z obliczenia wolumenu, wykonania zlecenia, serii zgodnych z planem strat czy braku przewagi. Sam upływ miesiąca nie uzasadnia zwiększenia ryzyka. Zobacz, jak mierzyć obsunięcie rachunku.

Sprawdź, czy rozumiesz

Jedno krótkie ćwiczenie

Trzy pozycje mają planowaną stratę po 100 PLN. Czy limit 1% dla każdej oznacza 1% dla całego rachunku 10 000 PLN?

Sprawdź odpowiedź

Nie. Suma wynosi 300 PLN, czyli 3% przyjętej podstawy. Rzeczywista strata może być większa, jeśli wykonanie odbiega od modelu.

Następny temat: Korelacje par walutowych — sprawdź również kierunek pozycji →