Gartley i Butterfly różnią się tym, po której stronie punktu X szukamy zakończenia układu. W porównywanej tu konwencji Gartley kończy się wewnątrz zakresu XA, a Butterfly wychodzi poza X. Ta różnica wpływa na pomiar i sposób odrzucania kandydata. Nie mówi, który wzorzec przyniesie zysk, i nie pozwala zamieniać jednego w drugi po nieudanym odbiciu.

Dwie definicje, ten sam porządek pomiaru

Przyjmujemy punkty występujące kolejno X–A–B–C–D oraz długości cenowe na skali liniowej. Współczynnik AB/XA oznacza |B−A|/|A−X|, a AD/XA oznacza |D−A|/|A−X|. Nie mierzymy długości ukośnych kresek na ekranie. Podstawy mianowników i stref opisuje przewodnik po pomiarze XABCD i PRZ.

Publiczny opis Gartleya Carneya wskazuje B przy 0,618 XA i D przy 0,786 XA. Opis Butterfly akcentuje B przy 0,786 i projekcję 1,27 XA. Oba wymagają dalszego sprawdzenia struktury; sama para współczynników nie zatwierdza formacji.

Porównanie wybranych warunków według publicznych opisów Carneya; B i D nie wystarczają do walidacji
WarunekGartleyButterfly w porównywanym wariancie
AB/XA: położenie B0,6180,786
AD/XA: pomiar D od A0,7861,27
Położenie D względem XAWewnątrz zakresu X–APoza X, po przeciwnej stronie niż A
Co pozostaje do sprawdzeniaC, relacje AB/CD i projekcja BC, zgodność strefyC, relacje AB/CD i projekcja BC właściwe dla wariantu
Czego geometria nie określaPrawdopodobieństwa odbicia ani ceny wykonaniaPrawdopodobieństwa odbicia ani ceny wykonania

Bat jest innym porównaniem, omówionym w artykule Gartley a Bat. Nie dokładamy go tutaj jako zastępczej nazwy dla układu, który przestał pasować. Źródło definicji, regułę wyboru punktów i tolerancję zapisz przed oceną dalszego ruchu.

Jedna formuła pokazuje różnicę

Dla wybranego współczynnika r można zapisać P(r) = A − r × (A − X). W tym wzorze różnica A−X zachowuje znak. P(0)=A, P(1)=X, a współczynnik większy od 1 przenosi poziom poza X. Formuła działa także dla spadającej XA, bez ręcznego odwracania znaków.

W Gartleyu obliczamy B=P(0,618) i D=P(0,786). W porównywanym Butterfly: B=P(0,786), D=P(1,27). Poziom D pierwszego wzorca pokrywa się więc z poziomem B drugiego, jeżeli używamy tego samego XA. Nie oznacza to tego samego punktu w czasie: B poprzedza jeszcze C i ostatnią falę, natomiast D opisuje jej projektowane zakończenie.

Przykład jest hipotetyczny. Używamy cen EUR/USD i pipsa 0,0001. Nie podajemy C, dlatego tabela sprawdza wyłącznie warunki położenia B i D, a nie pełną zgodność harmoniczną. Dwa kierunki wierszy są lustrzanymi modelami, nie kolejnymi etapami jednej transakcji.

Autorski rachunek B i D na XA równym 300 pipsów; bez punktu C i bez kompletnej formacji
Kierunek XAWariantObliczone BObliczone DD względem X
W górę: X=1,25000; A=1,28000Gartley1,261461,2564264,2 pipsa powyżej X
W górę: X=1,25000; A=1,28000Butterfly 1,271,256421,2419081 pipsów poniżej X
W dół: X=1,28000; A=1,25000Gartley1,268541,2735864,2 pipsa poniżej X
W dół: X=1,28000; A=1,25000Butterfly 1,271,273581,2881081 pipsów powyżej X

W wariancie wzrostowej XA rachunek Gartleya to 1,28000 − 0,786 × 0,03000 = 1,25642. Butterfly daje 1,28000 − 1,27 × 0,03000 = 1,24190. Pierwszy poziom dzieli od X jeszcze 21,4% długości XA, czyli 64,2 pipsa. Drugi przekracza X o 27% XA, czyli 81 pipsów. Oba poziomy D dzieli 145,2 pipsa.

W odwróconym kierunku odejmujemy iloczyn z ujemnym A−X. Dla Butterfly: 1,25000 − 1,27 × (−0,03000) = 1,28810. To 81 pipsów powyżej X. Rachunek dotyczy geometrii; nie jest zasięgiem zysku, odległością do obowiązkowego stopa ani prognozą osiągnięcia ceny.

Butterfly 1,27 nie znaczy dowolnego poziomu do 1,618

Dokumentacja XABCD TradingView podaje dla Butterfly szerszą konwencję z 1,272 lub 1,618 XA. Zapis „lub” nie oznacza, że każda liczba pomiędzy nimi jest równoważną regułą. W tej tabeli konsekwentnie używamy 1,27, zgodnie z wybranym opisem Carneya.

Na XA o długości 300 pipsów zmiana 1,27 na 1,272 przesuwa bycze D z 1,24190 do 1,24184, o 0,6 pipsa. Użycie 1,618 daje 1,23146 — aż o 104,4 pipsa poniżej poziomu dla 1,27. To osobne założenie modelu, a nie zaokrąglenie. Porównanie wariantów można przeprowadzić w teście, lecz nie wybierać wygodniejszego po zobaczeniu straty.

Opis Butterfly na stronie Carneya omawia także różne relacje AB/CD oraz projekcje BC. Nie sprowadzamy ich do jednej uniwersalnej równości. Pełniejszy model z tymi pomiarami i jawną rozbieżnością poziomów zawiera osobny poradnik Butterfly. To właściwe miejsce do kontroli C i ostatniej fali, których powyższa tabela nie obejmuje.

Dlaczego nieudany Gartley nie staje się automatycznie motylem

Załóżmy, że pierwsze XA i B pochodzą z wiersza Gartleya: X=1,25000, A=1,28000, B=1,26146. Cena schodzi następnie do 1,24190, czyli do poziomu D właściwego dla projekcji 1,27. Stosunek AB/XA nadal wynosi 0,618. Nie zmienił się na wymagane w porównywanym Butterfly 0,786 tylko dlatego, że późniejsza cena przekroczyła X.

Przesunięcie punktu B na inne historyczne ekstremum tworzy nowego kandydata i wymaga ponownej kontroli pozostałych punktów. Zachowaj poprzedni zapis jako odrzucony albo nieudany według jego własnych reguł. Inaczej baza przykładów będzie zawierała tylko nazwy dopasowane do końcowego wykresu, zamiast decyzji możliwych w danym momencie.

Również stop umieszczony mechanicznie „za X” nie ma jednakowego znaczenia. Przy byczym Gartleyu X jest poniżej D; przy byczym Butterfly X leży już powyżej D, więc nie wyznacza granicy dalszego spadku względem tego punktu. Poziom unieważnienia pomiaru, reguła wyjścia i zlecenie ochronne muszą być opisane osobno. Samo opisanie reguły nie zapewnia ceny wykonania; zwykły stop loss może zostać zrealizowany gorzej od wskazanego poziomu.

Czy dwa warunki wymagają tej samej kotwicy X?

Możesz sprawdzić spójność kotwicy również „od końca”. W autorskim, hipotetycznym układzie A = 1,2800, B = 1,2600 i D = 1,2400. Pytamy wyłącznie o dwa warunki wariantu Butterfly opisanego wyżej: AB/XA = 0,786 i AD/XA = 1,27. Każdy warunek osobno wyznacza wymagane X.

Z pierwszego otrzymujemy XB = A − (A − B)/0,786. Z drugiego XD = A − (A − D)/1,27. Jeśli oba odnoszą się do jednego XA, muszą wskazywać zgodną kotwicę.

Dwie wymagane kotwice X dla tych samych A, B i D
WarunekWymagane XPrzedział przy tolerancji ceny ±2 pipsy
B: 0,786 XAokoło 1,2545551,254300–1,254809
D: 1,27 XAokoło 1,2485041,248346–1,248661

A pozostaje dokładnie ustalone, pip wynosi 0,0001, a tolerancja dotyczy osobno ceny B i D. Przedziały X powstają przez podzielenie 0,0002 przez odpowiednią proporcję. Nie przecinają się. Przesunięcie X w celu „naprawienia” jednego warunku nie naprawia drugiego: wymagane środki różnią się o około 60,51 pipsa.

To użyteczny test odrzucenia niespójnego oznaczenia. Zgodne przedziały też nie wystarczyłyby do akceptacji całego Butterfly: nadal potrzebne byłyby C i pozostałe warunki. Nie wolno dobierać innego X osobno dla B i D, a potem przedstawiać obu proporcji jako opisu jednej formacji.

Co rzeczywiście porównywać w praktyce

Porównuj zdefiniowane metody, a nie same nazwy. Zachowaj regułę wyboru ekstremów, chwilę rozpoznania C i D, tolerancję, sposób wejścia oraz wszystkie koszty. Projektowane D można obliczyć wcześniej; potwierdzony lokalny zwrot może wymagać późniejszych świec. Cena z końcowego wykresu nie jest automatycznie ceną dostępną po potwierdzeniu.

Nie oceniaj przewagi tylko po odległości do celu. Relacja planowanego zysku do straty 1:1 nie oznacza z definicji zerowego wyniku, tak jak większa relacja nie gwarantuje rentowności: potrzebne są częstość i wielkość rzeczywistych wyników oraz koszty. Dokładna zgodność z regułami Carneya opisuje przyjętą geometrię. Nie zastępuje niezależnego sprawdzenia rezultatu na danych.

Sprawdź, czy rozumiesz

Jedno krótkie ćwiczenie

Dla X=1,30000 i A=1,34000 oblicz D Gartleya przy 0,786 oraz D Butterfly przy 1,27. O ile pipsów każdy poziom oddalony jest od X, jeśli pip to 0,0001?

Sprawdź odpowiedź

XA = 0,04000. Gartley: 1,34000 − 0,786 × 0,04000 = 1,30856, czyli 85,6 pipsa powyżej X. Butterfly: 1,34000 − 1,27 × 0,04000 = 1,28920, czyli 108 pipsów poniżej X. Bez B, C i pozostałych warunków są to tylko projekcje D, nie potwierdzone formacje.

Następny temat: Butterfly: warianty formacji i poprawna geometria XABCD →