Miernik siły walut — zaawansowana analiza ośmiu majorów

Tomek przez trzy lata handlował głównie EUR/USD i GBP/USD, a co miesiąc zadawał sobie to samo pytanie: dlaczego dobrze odczytany sygnał na jednej parze tak często rozmywa się w niczym na drugiej? Odpowiedź zobaczył, gdy uruchomił darmowy miernik siły walut. EUR krążył przy 5,1, USD przy 5,3 — EUR/USD nie miał się gdzie ruszyć. AUD trzymał 8,7, JPY 2,1, a AUD/JPY przyniósł w trzy godziny to, czego tydzień prób na EUR/USD nie potrafił wycisnąć. Niżej rozkładamy zaawansowaną wersję tego narzędzia na czynniki pierwsze.

Osiem głównych walut i logika rankingu

Globalny rynek walutowy obraca się wokół ośmiu walut: dolara amerykańskiego (USD), euro (EUR), funta brytyjskiego (GBP), jena japońskiego (JPY), dolara australijskiego (AUD), dolara nowozelandzkiego (NZD), dolara kanadyjskiego (CAD) oraz franka szwajcarskiego (CHF). Pozostałe pojawiają się w obrotach, ale w skali znacznie mniejszej. Ósemka daje dwadzieścia osiem unikalnych par krzyżowych, na których koncentruje się większość obrotów raportowanych w trzyletnich badaniach Banku Rozrachunków Międzynarodowych. Miernik bierze tę listę i przypisuje każdej walucie jeden wynik, opisujący jej relatywną pozycję względem siedmiu pozostałych.

Sercem mechanizmu jest agregacja krzyżowych par. Dla każdej waluty narzędzie liczy siedem zmian procentowych, normalizuje je do wspólnej skali i wylicza średnią. Skala bywa różna — od 0 do 100, od 0 do 10, czasem w odchyleniach standardowych. Ranking jest prosty: waluta z najwyższym wynikiem jest „najsilniejsza", ta z najniższym — „najsłabsza". W praktyce liczą się skrajne pozycje, bo tam koncentruje się największa potencjalna różnica kursowa.

Skąd bierze się pojedynczy wynik

Pochodzenie liczby trzeba rozumieć, żeby sensownie czytać miernik. Wynik nie wpada z sufitu — to efekt wielokrotnego uśredniania i normalizacji, których parametry różnią się w zależności od skryptu. Narzędzie zbiera siedem zmian procentowych z ostatniej świecy wybranego interwału (dla AUD są to AUD/USD, AUD/JPY, AUD/EUR, AUD/GBP, AUD/CAD, AUD/CHF oraz AUD/NZD), skaluje każdą z nich do wspólnego zakresu i liczy średnią arytmetyczną. Operację powtarza dla pozostałych siedmiu walut.

Różnice między implementacjami mają znaczenie. Niektóre ważą pary krzyżowe według udziału w globalnych obrotach (na podstawie trzyletnich danych BIS) — ruch na AUD/USD ma wtedy większy wpływ na wynik AUD niż ruch na AUD/NZD. Inne traktują wszystkie pary jednakowo, co przesadnie reaguje na ruchy w mniej płynnych krzyżówkach. Darmowe skrypty na TradingView często dodają normalizację względem średniego rzeczywistego zakresu (ATR), żeby wynik nie skakał w dni publikacji kluczowych danych. Dwa różne mierniki ustawione obok siebie potrafią pokazać dwa różne rankingi w tej samej chwili — ten szczegół jest ważniejszy niż połowa popularnych dyskusji o „najlepszym" CSM.

Najsilniejsza przeciw najsłabszej

Cała wartość miernika koncentruje się w jednej parze: najsilniejsza waluta przeciw najsłabszej. W hipotetycznym odczycie AUD ma 8,5, a JPY 2,0 — różnica 6,5 punktu to ponad połowa dziesięciopunktowej skali. AUD/JPY ma wtedy największą tendencję do uwypuklenia tej różnicy. Próba zagrania w tej samej chwili EUR/USD, gdzie EUR siedzi na 5,2, a USD na 6,1, daje różnicę 0,9 — pięciokrotnie mniejszą oczekiwaną przewagę kierunkową.

Praktyczny próg, który stosuje wielu day traderów, to różnica co najmniej 4,0 punktów na skali od 0 do 10. Poniżej tej wartości sygnały rozmywają się w szumie. Powyżej progu setup „najsilniejsza vs najsłabsza" stabilizuje się jako solidny filtr selekcji par — pod warunkiem, że trader dokłada proste potwierdzenie techniczne: wybicie z konsolidacji, sygnał z dwóch średnich kroczących lub zamknięcie świecy w kierunku transakcji. Sama różnica siły bez tego potwierdzenia daje wynik bliższy losowemu. To nie jest sygnał wejścia, lecz filtr selekcji pary przed sygnałem, który musi pochodzić z innego źródła.

Intraday a daily — dwa różne narzędzia

Ten sam miernik na innym interwale opisuje rzeczywistość rządzącą się odmiennymi prawami. Intraday CSM, liczony na świecach godzinowych lub piętnastominutowych, reaguje szybko, ale jest podatny na pojedyncze publikacje danych. Jedna decyzja Fedu potrafi w piętnaście minut przerzucić USD z ostatniej na pierwszą pozycję rankingu. Daily CSM, liczony na świecach dziennych, jest stabilniejszy i lepiej oddaje tło wielodniowe.

Trader dzienny patrzy najpierw na ranking D1, by zrozumieć kontekst, a potem przełącza się na H1 dla samej decyzji o otwarciu pozycji. Swing trader robi odwrotnie. Najbardziej wartościowe okazje powstają wtedy, gdy oba interwały pokazują tę samą skrajność — AUD w czołówce zarówno na H1, jak i D1, JPY na końcu obu rankingów. Łączenie miernika z analizą wielointerwałową to naturalne rozszerzenie metody.

Rotacja siły jako wczesny sygnał

Pojęcie, które rzadko pojawia się w popularnych artykułach o mierniku, a ma kluczowe znaczenie praktyczne, to rotacja siły. Pod tym terminem kryje się sytuacja, w której waluta utrzymująca przez kilka świec czołową pozycję zaczyna wyraźnie tracić wynik, a inna, dotąd przy końcu rankingu, nagle przyspiesza w górę. To nie zwykła zmiana liczby, lecz przeskoczenie o kilka pozycji w krótkim oknie. Rotacja siły często wyprzedza klasyczne wskaźniki techniczne o dwie-trzy świece, bo wynik miernika jest średnią z siedmiu par.

Scenariusz: USD przez tydzień utrzymuje się w pierwszej dwójce, podczas gdy GBP zajmuje miejsca szóste i siódme. W środę nad ranem londyńskiej sesji USD spada na piąte, a GBP w cztery godziny wskakuje na drugie. Klasyczny wykres GBP/USD pokazuje wtedy jeszcze trend boczny — sygnał wybicia pojawi się dopiero kilka godzin później. To samo zjawisko widać w danych indeksu dolara DXY oraz w analizach posiedzeń banków centralnych, gdy zmiana retoryki Fed-EBC-BoJ wymusza rotację rankingu.

„Strength is best understood not in isolation but in relation to the other major currencies. The dollar is strong against the yen but weak against the euro — what matters is the ranking, not the absolute price." — Kathy Lien, Day Trading and Swing Trading the Currency Market, Wiley, 2016.

MACD-CSM — filtr dla trendu bocznego

Klasyczny oscylator MACD śledzi różnicę między dwiema średnimi kroczącymi po cenie. MACD-CSM stosuje tę samą formułę, z parametrami 12, 26 i 9, ale podstawą obliczeń nie jest cena, lecz wynik miernika siły danej waluty. Linia MACD pokazuje różnicę między średnią krótkoterminową a długoterminową na osi siły, a linia sygnałowa jest wygładzeniem tej różnicy. Przecięcie linii ma to samo znaczenie co w oryginale, ale dotyczy pozycji rankingowej, nie pary walutowej.

Praktyczna przewaga MACD-CSM uwidacznia się w konsolidacjach, w których klasyczny MACD na cenie generuje masę fałszywych sygnałów. W trendzie bocznym EUR/USD oscylator cenowy potrafi w ciągu sesji pokazać trzy-cztery „sygnały kupna" i tyle samo „sygnałów sprzedaży", wszystkie nieopłacalne. MACD-CSM dla EUR i USD w tym samym czasie zazwyczaj wykazuje znacznie mniej drgawek, bo wynik jest średnią z siedmiu par. Reguła: sygnał z klasycznego MACD na parze bierzemy tylko wtedy, gdy MACD-CSM obu walut z tej pary potwierdza kierunek.

Co zrobić jutro

Cztery ograniczenia miernika wracają u wszystkich. Wrażliwość na okres agregacji — wynik z ostatniej godziny pokaże co innego niż wynik z dwudziestu czterech godzin. Bezradność w trendzie bocznym, gdy różnice mieszczą się w granicach zmienności. Relatywność rankingu, który zawsze wskaże „najsilniejszą" walutę, choćby w wartościach bezwzględnych traciła. Brak świadomości fundamentalnej: narzędzie nie wie, że za godzinę zaczyna się posiedzenie EBC. Z tymi czterema ograniczeniami w głowie masz cztery konkretne kroki do wykonania jutro.

1. Zainstaluj jeden darmowy miernik siły walut z TradingView lub MT5, ustaw go na interwale D1 i obserwuj ranking przez pełen tydzień bez otwierania pozycji. Zapisz w dzienniku, która waluta zajmowała pierwsze miejsce i która ostatnie, każdego dnia o stałej godzinie. Po pięciu dniach zobaczysz, jak stabilne lub zmienne są skrajne pozycje rankingu w twoich warunkach handlowych.
2. Ustal swój próg minimalnej różnicy między najsilniejszą a najsłabszą walutą i zapisz go w planie transakcyjnym. Większość day traderów stosuje 4,0 punktu na skali 0-10, swing traderzy 5,0. Poniżej tej granicy ignoruj sygnały całkowicie — i nie szukaj wymówek, żeby kupić właśnie dziś, bo „prawie" pasuje. Próg ma być twardy, w przeciwnym razie nie spełnia swojej funkcji.
3. Dodaj zawsze co najmniej jedno potwierdzenie techniczne do wskazania miernika — wybicie z konsolidacji, sygnał z dwóch średnich kroczących, formację świecową albo poziom Fibonacciego. Sam ranking siły mówi „którą parę", a nie „kiedy". Bez drugiego źródła wynik handlu zbliża się do losowego, niezależnie od tego, jak ładnie ułożony jest ranking miernika.
4. Sprawdzaj kalendarz makroekonomiczny przed każdym wejściem opartym na mierniku. Jeśli w ciągu dwóch godzin zaplanowana jest publikacja CPI, NFP lub decyzja banku centralnego, miernik za chwilę pokaże co innego i wszystkie wcześniejsze założenia stają się nieaktualne. Dwie minuty rzutu okiem na kalendarz i dyscyplina powiedzenia „nie dziś" oszczędzają więcej pieniędzy niż większość wskaźników technicznych.

Powiązane: analiza wielointerwałowa — uzupełnienie pracy z miernikiem na różnych ramach; korelacje par walutowych — komplementarne podejście do wyboru par o największej przewadze. Szerszy kontekst rotacji siły w kursie MyBank.pl: analiza porównawcza siły walut.