Zobacz na przykładzie
Po wzroście konta o 10% następna strata 10% liczona jest już od większej kwoty. Dlatego kapitał nie wraca dokładnie do początku. Ten mechanizm pomaga czytać zarówno reklamy wyników, jak i własną historię rachunku.
Prześledź dwie zmiany
Z 10 000 PLN po +10% otrzymujesz 11 000 PLN. Następnie −10% odejmuje 1 100 PLN, więc zostaje 9 900 PLN. Łączny wynik to −1%, choć średnia arytmetyczna dwóch stóp wynosi zero.
Bez wpłat i wypłat wzór to K₀ × (1 + r₁) × (1 + r₂) × … . Przy stałej stopie r przez n okresów skraca się do K₀ × (1 + r)ⁿ.
Ta sama średnia zero, ale inny ubytek kapitału
Dwie serie z taką samą średnią arytmetyczną mogą kończyć się inaczej. W modelu bez przepływów i dodatkowych opłat porównaj dwa podokresy: najpierw wzrost o a, potem spadek o dokładnie a, liczone każdorazowo od aktualnego stanu. Iloczyn(1 + a) × (1 −a) = 1 −a² pokazuje, że ubytek zależy od kwadratu rozmiaru zmian.
| Dwie stopy | Średnia arytmetyczna | Stan z 10 000 PLN | Zmiana łączna |
|---|---|---|---|
| + 2% i −2% | 0% | 9 996 PLN | −0,04% |
| + 20% i −20% | 0% | 9 600 PLN | −4% |
Dziesięciokrotne zwiększenie obu narzuconych zmian daje stokrotnie większy procentowy ubytek w tym szczególnym, dwuelementowym układzie. Nie jest to ogólna prognoza, że wzrost rynkowej zmienności zawsze powoduje dokładnie taką stratę. Inne stopy, przepływy i koszty wymagają własnego rachunku.
Przy czytaniu średnich wyników pytaj zatem o rozkład poszczególnych stóp i sposób łączenia. Sama średnia zero nie określa stanu końcowego; informacja o amplitudzie rozróżnia te dwa modele. Wyniki są hipotetyczne i nie sugerują, że którąkolwiek serię da się regularnie uzyskiwać.
Do mechanizmu różnych podstaw dodaj pytanie o powrót do punktu startu. Po stracie 20% nie wystarcza wzrost 20%: 8 000 × 1,20 = 9 600 PLN. Potrzebne 2 000 PLN odnosi się już do 8 000 PLN.
Przykład do samodzielnego odtworzenia
Odrobienie straty liczy się od mniejszej podstawy
Przesuń diagram w bok, aby zobaczyć całość
Założenia modelu. Bez wpłat, wypłat i dodatkowych opłat; spadek dotyczy całego kapitału. Wzór L / (1 − L) działa dla 0 ≤ L < 1, gdy L zapisano jako ułamek. Nie określa prawdopodobieństwa ani czasu odrobienia straty.
Wyprowadzenie jest proste: po stracie L zostaje K × (1 − L), a brakuje K × L. Ich iloraz to L / (1 − L), więc kapitał początkowy skraca się we wzorze. Przy całkowitej utracie kapitału mianownik wynosi zero; dodatnia stopa od zera nie odtwarza środków. Rachunek nie uzasadnia zwiększania wolumenu po stracie.
Wykładnik nie potwierdza osiągalności wyniku
Dwanaście kolejnych wzrostów po 5% dawałoby około +79,59%, a dwanaście spadków po 5% około −45,96%. Oba ciągi są wyłącznie hipotetyczne. Nie ma powodu, by uznać wybraną dodatnią stopę za regularny dochód.
Stosuj wyniki netto, z jasno określonym sposobem uwzględnienia kosztów. Nie odejmuj tej samej prowizji drugi raz. Zmiana wielkości pozycji i minimalny lot mogą ograniczać realizację teoretycznej reguły.
Oddziel zmianę rynku od przepływu pieniędzy
Wpłata nie jest stopą zwrotu, a wypłata nie jest stratą transakcji. Potrzebujesz zapisu przepływów i właściwej miary wyniku. Przy regularnych wypłatach kolejność zysków i strat może wpływać na stan końcowy.
Zobacz przykład dwóch kolejności z wypłatami oraz obliczanie obsunięcia od szczytu.
Sprawdź, czy rozumiesz
Jedno krótkie ćwiczenie
Około 2 min · możesz spróbować ponownie
Po modelowej stracie 20% z 10 000 PLN zostało 8 000 PLN. Bez wpłat, wypłat i dodatkowych opłat: jaki wzrost od pozostałej kwoty przywróci 10 000 PLN?
- 20%.
- 25%.
- Nie da się policzyć bez określenia liczby lotów.
Sprawdź odpowiedź i wyjaśnienie
25%.
Brakuje 2 000 PLN, a podstawą wzrostu jest 8 000 PLN: 2 000 / 8 000 = 25%. 8 000 × 1,25 = 10 000 PLN. To rachunek, nie prognoza czasu ani możliwości odrobienia.
Jeszcze jedno ćwiczenie
Ile zostaje z 10 000 PLN po wzroście 10% i spadku 10%?
Sprawdź odpowiedź
9 900 PLN. Spadek jest liczony od 11 000 PLN.

