Trójkąt opisuje zawężający się obszar wahań między dwiema zbieżnymi granicami. Może być hipotezą kontynuacji wcześniejszego ruchu, ale nazwa formacji nie rozstrzyga kierunku wybicia ani jego trwałości. Użyteczny opis musi wskazywać kotwice, moment ich poznania i sposób mierzenia granic w czasie.
Trzy typy, bez obowiązkowej symetrii kątów
CME omawia trzy podstawowe typy trójkątów. W odmianie symetrycznej dolne punkty rosną, a górne opadają. Nie trzeba wymagać identycznego kąta obu linii: ich wygląd zależy także od skali wykresu. Istotne jest zawężanie przedziału cen, nie estetyczna symetria obrazka.
| Typ | Górna granica | Dolna granica |
|---|---|---|
| Zwyżkujący | W przybliżeniu pozioma | Rosnąca |
| Zniżkujący | Opadająca | W przybliżeniu pozioma |
| Symetryczny | Opadająca | Rosnąca |
Nazwy zwyżkujący i zniżkujący opisują geometrię oraz tradycyjną interpretację, nie pewny następny ruch. CME zaznacza, że formacje nie zawsze kończą się kontynuacją. Nie przypisujemy im tu odsetka skutecznych wybić, którego nie zmierzono dla konkretnych danych i reguł.
IG odróżnia kliny, których obie zwężające się granice biegną w tę samą stronę. Chorągiewka to krótka konsolidacja po wyraźnym impulsie, a flaga ma granice zbliżone do równoległych. Sam kształt nie wymusza jednej liczby dni ani wyłącznie kontynuacyjnej czy odwracającej funkcji.
Najpierw ustal, kiedy punkty stają się znane
Poniższy model jest fikcyjną serią Bid EUR/USD. Indeks t oznacza kolejne świece jednego, ustalonego interwału, a pip wynosi 0,0001. Nie odtwarzamy historycznej transakcji. Własna reguła dołka wymaga minimum niższego od minimów dwóch świec po lewej i dwóch po prawej; szczyt definiujemy analogicznie. Punkt z t jest więc potwierdzony dopiero po t + 2.
Dołki wypadają na t = 0, 4 i 8, odpowiednio po 1,1000; 1,1020; 1,1040. Szczyty t = 2 i 6 mają wartość 1,1100. Przyjmujemy dokładne równości w sztucznym przykładzie; w badaniu rzeczywistego wykresu trzeba wcześniej określić tolerancję. Dwa punkty wyznaczają linię, ale sama ich liczba nie dowodzi przewagi ani obecności cudzych zleceń.
Ostatni wymagany dołek t = 8 jest znany po świecy 10. Dopiero wtedy zamrażamy konstrukcję do oceny przyszłych zdarzeń. Nie udajemy, że kompletna formacja była rozpoznana już przy pierwszym dołku. Przykładowe zasady wyboru punktów nie są standardem obowiązującym każdy detektor.
Nachylona linia ma inną cenę na każdej świecy
Górna granica wynosi U(t) = 1,1100. Dolna to L(t) = 1,1000 + 0,0005 × t, ponieważ wzrost o 0,0020 między dołkami 0 i 4 rozkłada się na cztery świece. To 5 pipsów na świecę. Dołek t = 8 leży na tej samej linii.
Równanie 1,1100 = 1,1000 + 0,0005 × t daje wierzchołek przy t = 20. Nie oznacza to daty spodziewanego wybicia. Własny model wygasa najpóźniej przy tym indeksie; nie przedłużamy oceny trójkąta poza punkt skrzyżowania granic. Na t = 12 dolna linia wynosi 1,1060, a szerokość obszaru 40 pipsów.
Na małym ekranie przewiń wykres poziomo. Obszar jest dostępny klawiszem Tab; najważniejsze ceny i warunki opisano również w tekście.
Dotknięcie, zamknięcie i powrót to różne zdarzenia
Od t = 11 sprawdzamy autorski warunek: zamknięcie ponad U(t) oznacza wybicie górą, a poniżej L(t) wybicie dołem. Nie dodajemy bufora; jego ewentualne wprowadzenie byłoby inną wersją testu. Samo maksimum lub minimum poza linią nie wystarcza do spełnienia warunku zamknięcia.
| t | O | H | L | C | Ocena po zamknięciu |
|---|---|---|---|---|---|
| 11 | 1,1070 | 1,1105 | 1,1060 | 1,1090 | Knot ponad linią, zamknięcie wewnątrz |
| 12 | 1,1090 | 1,1120 | 1,1080 | 1,1110 | Zamknięcie ponad U: warunek wybicia |
| 13 | 1,1110 | 1,1115 | 1,1080 | 1,1085 | Zamknięcie z powrotem wewnątrz |
Na t = 11 maksimum przekracza opór o 5 pipsów, ale zamknięcie pozostaje 10 pipsów poniżej niego. Dopiero t = 12 zamyka się na 1,1110, czyli 10 pipsów ponad U. Następna świeca kończy się na 1,1085, między L(13) = 1,1065 i U = 1,1100. Mamy powrót do wnętrza mimo wcześniejszego poprawnego wybicia według reguły.
Taka sekwencja nie mówi sama z siebie, czy zawrzeć lub zamknąć transakcję. Reguła sygnału i plan zleceń to osobne części metody. Czekanie na zamknięcie zmienia moment decyzji; nie gwarantuje lepszej ceny ani wyeliminowania fałszywych wybić. Także powrót do linii nie musi nastąpić ani utrzymać się jako wsparcie.
Długa projekcja powiększa błąd wyboru kotwic
Przedłużanie linii wzmacnia niepewność kotwic. W osobnym kontrolnym wariancie dolną prostą wyznaczamy tylko z A = 1,1000 przy t = 0 i B = 1,1040 przy t = 8, a U = 1,1100 jest dokładne. Załóżmy niepewność każdej ceny A i B najwyżej ±1 pip, niezależnie w sensie dopuszczalnych zmian, bez przypisywania im prawdopodobieństw.
L(t) = (1 − t/8)A + (t/8)B. Przy t = 4 obie wagi są dodatnie, więc maksymalny błąd to 1 pip. Przy t = 16 wagi wynoszą −1 i 2, a granica błędu rośnie do 3 pipsów: sumujemy wartości bezwzględne wag razy 1 pip.
| Miejsce pomiaru | Wartość nominalna | Dopuszczalny przedział |
|---|---|---|
| L(4) | 1,1020 | 1,1019–1,1021 |
| L(16) | 1,1080 | 1,1077–1,1083 |
| Indeks przecięcia z U | 20 | około 19,2381–20,8421 |
Przy Close(16) = 1,1082 nominalna linia daje zamknięcie wewnątrz trójkąta. Dopuszczalne L(16) = 1,1083 umieściłoby je jednak poniżej granicy. Wniosek nie jest odporny na podaną niepewność. To granice rachunkowe, nie przedziały ufności i nie tolerancje zalecane dla rynku. Jeśli rzeczywiste kotwice są dokładne, nie trzeba dopisywać takiego błędu; warto natomiast znać wrażliwość długiej projekcji.
Projekcja wymaga jawnego punktu startu
IG opisuje projekcję wysokości podstawy od poziomu wybicia. W naszym modelu przyjmujemy podstawę przy t = 0: U(0) − L(0) = 0,0100, czyli 100 pipsów. Odkładamy ją od przełamywanej granicy U(12) = 1,1100, otrzymując 1,1200.
Zamknięcie świecy wybiciowej 1,1110 jest innym punktem niż granica 1,1100. Dodanie 100 pipsów do zamknięcia dałoby 1,1210, czyli inną konwencję. Nie należy mieszać tych obliczeń. Od zamknięcia 1,1110 do naszej projekcji 1,1200 pozostaje 90 pipsów, a nie 100.
Projekcja jest poziomem geometrycznym, nie minimalnym należnym zyskiem. Nie określa czasu realizacji, prawdopodobieństwa ani rzeczywistego wyniku po kosztach. Przykład z powrotem na t = 13 celowo nie pokazuje dotarcia do celu. Pozycja, stop, prowizje i poślizg wymagają oddzielnego planu.
Wolumen i filtry nie ujawniają automatycznie intencji
Spadek aktywności czy jej skok przy wyjściu można badać jako dodatkowe warunki, ale nie przyjmujemy uniwersalnego progu 1,5 średniej ani gwarancji „udziału dużych graczy”. MetaTrader opisuje dla Forex wolumen tickowy jako liczbę zmian ceny. To inna miara niż wartość transakcji; dane z jednego rynku lub dostawcy nie stają się kompletnym obrazem całego rynku walutowego.
W notatce zachowaj źródło kwotowań, interwał, skalę, regułę pivotów, tolerancję linii i moment aktywacji. Rejestruj obie strony wybicia oraz powroty do wnętrza. Nie dopasowuj kotwic po wyniku. Następnie zastosuj procedurę testowania reguł, oddzielając poprawne narysowanie formacji od dowodu opłacalności konkretnej strategii.
Sprawdź, czy rozumiesz
Jedno krótkie ćwiczenie
W tym samym zamrożonym modelu policz L(14). Jeżeli hipotetyczna świeca 14 zamknie się na 1,1068, czy leży wewnątrz trójkąta, czy spełnia nasz warunek wybicia dołem?
Sprawdź odpowiedź
L(14) = 1,1000 + 0,0005 × 14 = 1,1070. Zamknięcie 1,1068 jest o 2 pipsy poniżej tej linii, więc spełnia warunek wybicia dołem. Porównanie ze starym L(12) = 1,1060 dałoby błędną ocenę; granica zmienia się z czasem.