Three Drives porządkuje trzy kolejne pchnięcia ceny w jednym kierunku, oddzielone dwiema korektami. W wariancie rozpatrywanym pod kątem spadku są to trzy coraz wyższe szczyty; w wariancie wzrostowym — trzy coraz niższe dołki. Sama geometria nie dowodzi, że trend się wyczerpał. W tym artykule oddzielamy pomiar kandydata na formację od późniejszej decyzji o zleceniu.
Co rzeczywiście określa autor formacji
Scott Carney w publicznym opisie Three Drives podkreśla zgodność projekcji Fibonacciego oraz symetrię czasu poszczególnych pchnięć. Wymienia współczynniki 1.13, 1.27 i 1.618. To opis wzorca, a nie opublikowany test jego rentowności. Nie należy z niego wyprowadzać zapewnienia, że trzecie ekstremum „zwykle” rozpoczyna odwrócenie.
Ten publiczny opis nie ustanawia sztywnego wymogu, aby każda korekta wynosiła dokładnie 0.618 albo 0.786. Nie przypisujemy więc autorowi takiej reguły. Jeżeli wybierasz konkretne zniesienia i tolerancje, zapisz je jako dodatkową definicję testowanego wariantu. Wprowadzenie do całej rodziny znajdziesz w artykule o formacjach harmonicznych.
Sześć punktów oraz wcześniejszy kontekst
Oznaczmy początek pierwszego pchnięcia jako S, trzy szczyty jako P1, P2, P3, a dołki korekt jako A i B. Sekwencja S–P1–A–P2–B–P3 zawiera sześć punktów i pięć odcinków: trzy wzrosty oraz dwa spadki. Dodatkowy wcześniejszy punkt R pozwoli policzyć projekcję także dla pierwszego wzrostu. R nie jest czwartym pchnięciem formacji.
Poniższy rysunek jest autorskim, całkowicie hipotetycznym modelem EUR/USD. Słowo „spadkowy” oznacza szukanie późniejszego ruchu w dół, choć sama formacja powstaje w ruchu w górę. Nie dorysowujemy przyszłego spadku, bo nie wynika on z podanych punktów.
Na małym ekranie przewiń diagram poziomo. Oś pozioma oznacza numery świec, a pionowa ceny; wszystkie punkty i proporcje opisano także w tekście oraz tabeli.
Ceny wynoszą: R = 1.0900, S = 1.0800, P1 = 1.0927, A = 1.0827, P2 = 1.0954, B = 1.0854 i P3 = 1.0981. W tym modelu pip to 0.0001. Każdy wzrost ma 127 pipsów, a każda korekta 100 pipsów. Kolejne szczyty są wyższe o 27 pipsów, chociaż długości samych pchnięć pozostają równe.
| Pomiar | Rachunek na odcinkach | Wartość |
|---|---|---|
| Projekcja pierwszego pchnięcia | (P1 − S) / (R − S) = 0.0127 / 0.0100 | 1.27 |
| Projekcja drugiego pchnięcia | (P2 − A) / (P1 − A) = 0.0127 / 0.0100 | 1.27 |
| Projekcja trzeciego pchnięcia | (P3 − B) / (P2 − B) = 0.0127 / 0.0100 | 1.27 |
| Pierwsze zniesienie | (P1 − A) / (P1 − S) = 100 / 127 | ≈ 0.7874 |
| Drugie zniesienie | (P2 − B) / (P2 − A) = 100 / 127 | ≈ 0.7874 |
| Czas ruchu i korekty | Pchnięcia: 12−4, 24−16, 36−28. Korekty: 16−12, 28−24. | 8 świec każde pchnięcie; 4 każda korekta. |
Projekcja korekty nie jest długością poprzedniego pchnięcia
Trzeci szczyt obliczamy jako B + 1.27 × (P2 − B), czyli 1.0854 + 1.27 × 0.0100 = 1.0981. Bazą jest ostatnia korekta P2–B, a projekcję odkładamy od B. Mnożenie poprzedniego wzrostu A–P2 przez 1.27 dałoby inną liczbę i inną regułę. Sam napis „rozszerzenie 127%” bez wskazania odcinka odniesienia nie wystarcza.
Zniesienie 100/127 wynosi około 0.7874, nie dokładnie 0.786. Wybraliśmy pełne pipsy i równe wzrosty, żeby pokazać mianowniki. Podobnie 1.27 i 1.272 nie są identyczne: dla korekty 100 pipsów różnią projekcję o 0.2 pipsa. Przy wdrażaniu narzędzia trzeba zadeklarować używaną wartość oraz zasady zaokrąglania do kroku ceny.
Jeżeli korekta ma część r poprzedniego pchnięcia, a długość kolejnego pchnięcia wynosi q razy długość korekty, stosunek długości kolejnych pchnięć wynosi q × r. Dla iloczynu poniżej 1 maleją, przy 1 są równe, a powyżej 1 rosną. Nie ma więc zasady „Three Drives z definicji składa się z coraz krótszych fal”. Dodatkowo porównuj czas na tym samym interwale, według liczby świec albo czasu kalendarzowego — nie mieszaj tych dwóch miar.
Wyższy szczyt nie musi oznaczać większego pchnięcia
Własny model rozdziela dwie obserwacje często łączone na oko: przyrost wysokości szczytu i długość całego ruchu od dołka. Zachowaj poprzednie pchnięcie równe 127 pipów oraz mnożnik q = 1,27, którym wyznaczamy następne pchnięcie z długości korekty. Zmieniaj tylko jej głębokość r, mierzoną względem poprzedniego pchnięcia. Korekta ma wtedy 127 × r pipów, kolejne pchnięcie 127 × r × q, a przyrost nowego szczytu ponad poprzedni wynosi 127 × r × (q − 1).
| Głębokość r | Korekta | Kolejne pchnięcie | Przyrost szczytu |
|---|---|---|---|
| 0,500 | 63,50 pipa | 80,645 pipa | 17,145 pipa |
| 0,618 | 78,486 pipa | 99,67722 pipa | 21,19122 pipa |
| 0,886 | 112,522 pipa | 142,90294 pipa | 30,38094 pipa |
We wszystkich trzech przypadkach szczyt rośnie, ale tylko ostatni ruch jest dłuższy od poprzednich 127 pipów. Granica równości długości wypada przy r = 1/q ≈ 0,78740. Sam ciąg coraz wyższych szczytów nie rozstrzyga więc, czy pchnięcia rosną, maleją albo zachowują długość.
To ćwiczenie zmienia wyłącznie geometrię ceny. Nie zawiera pełnej sekwencji czasowej ani dowodu, że wszystkie wiersze spełniają Three Drives. Autor wymaga także symetrii czasu; tę oceniaj osobno, zamiast zastępować ją wrażeniem przyspieszenia na rysunku.
Kiedy trzeci szczyt jest znany
Zaznaczony po fakcie wierzchołek nie był automatycznie rozpoznawalny w chwili powstania. Przykładowa reguła testowa może wymagać, aby jego High przewyższało High dwóch świec po lewej i dwóch po prawej. Jest to pięcioświecowa konstrukcja opisana również w dokumentacji fraktali MetaTrader 5, a nie obowiązkowy składnik Three Drives.
Jeśli P3 wypada na świecy 36, taka reguła rozpozna go najwcześniej po zamknięciu świecy 38. Sam rysunek punktów nie zawiera pełnych High/Low wszystkich świec, więc nie udaje dowodu spełnienia tego warunku. Zlecenia nie wolno w teście cofnąć do ceny szczytu ze świecy 36. Z góry ustal też obsługę równych ekstremów, sposób wyboru kolejnych punktów oraz termin porzucenia kandydata.
Od geometrii do testowalnej decyzji
Przed obserwacją wyników zapisz dopuszczalne odchylenie projekcji i czasu, regułę wejścia po rozpoznaniu układu, unieważnienie, stop, cel oraz maksymalny czas utrzymania. Przykładowy przedział projekcji 1.25–1.29 jest wyłącznie wyborem badawczym. Nie jest tolerancją ogłoszoną przez Carneya ani dowodem przewagi. Osiągnięcie poziomu P3 może oznaczać tylko alert do sprawdzenia warunków.
W krótkiej pozycji oddziel wykres użyty do pomiaru od cen wykonania. Zasady MT5 opisują sprzedaż po Bid i kupno po Ask. Spread, prowizję i ewentualne finansowanie uwzględniaj w wyniku; przy rachunku z rzeczywistych cen wykonania nie odejmuj spreadu ponownie. Nie zakładaj też, że zwykły stop zapewni cenę zapisaną w planie.
Zapisuj wszystkie kandydatury, również układy przekroczone przez dalszy wzrost i te bez wejścia. Porównuj wersje na danych niewykorzystanych do doboru tolerancji. Ani estetyczny wykres, ani seria dwudziestu udanych demonstracyjnych transakcji nie zastępuje takiej kontroli. Następny krok to zaplanowanie testu historycznego, z zachowaniem rzeczywistej kolejności informacji.
Sprawdź, czy rozumiesz
Jedno krótkie ćwiczenie
W osobnym wariancie pozostaw P2 = 1.0954, ale zmień B na 1.0864. Jaki poziom P3 wyznacza projekcja 1.27 korekty P2–B? Ile pipsów będzie miało trzecie pchnięcie?
Sprawdź odpowiedź
Korekta wynosi 1.0954 − 1.0864 = 0.0090, czyli 90 pipsów. Projekcja daje 1.27 × 90 = 114.3 pipsa; P3 = 1.0864 + 0.01143 = 1.09783. Sam współczynnik 1.27 pozostał ten sam, ale pchnięcie jest krótsze od poprzednich 127 pipsów. To osobny wariant danych, nie punkt z diagramu.