Spread i prowizja — jak policzyć koszt transakcji

Porównuj tę samą pozycję i pełny obrót

Brak osobnej prowizji nie oznacza bezpłatnego handlu. Spread jest różnicą bid–ask, a prowizja odrębną opłatą ustaloną w cenniku. Konto ze spreadem i prowizją może kosztować mniej niż konto bez prowizji, także przy małym wolumenie. Trzeba policzyć obie oferty dla tego samego instrumentu, wielkości pozycji i godzin handlu.

Nie utożsamiaj całego spreadu z zyskiem brokera. Na cenę składają się m.in. dostępne kwotowania, warunki płynności i ewentualny narzut. Dochodzą koszty zabezpieczenia i infrastruktury. Sam spread klienta nie pozwala obliczyć marży ani wyniku finansowego firmy.

Jak przeliczyć pipsy na pieniądze?

W uproszczonym porównaniu pełnej transakcji użyj: koszt spreadu i prowizji = spread w pipsach × wartość pipsa pozycji + prowizja za otwarcie i zamknięcie. Wartość pipsa musi dotyczyć faktycznie użytego wolumenu. Dla EUR/USD przy kontrakcie 100 000 EUR na lot pip 0,0001 jest wart 10 USD na lot, czyli 1 USD przy 0,10 lota i 0,10 USD przy 0,01 lota.

To model z jednakowym spreadem na wejściu i wyjściu oraz bez poślizgu. Przy różnych spreadach koszt względem cen środkowych wynosi połowę spreadu wejścia i połowę spreadu wyjścia. Do dokładnego rozliczenia używaj rzeczywistych cen wykonania i oddzielnych opłat. Jeśli wynik platformy wynika już z cen ask/bid, nie odejmuj od niego spreadu ponownie.

Stawka „za stronę” dotyczy otwarcia lub zamknięcia. Stawka round turn obejmuje oba działania. Przykładowo 3,50 USD za lot za stronę daje 7 USD za pełny obrót jednego lota, jeśli obie strony mają tę samą stawkę. Sprawdź też walutę, sposób zaokrąglenia i ewentualne minimum opłaty.

Ta sama relacja przy trzech wielkościach

Poniższe liczby są hipotetyczne. Konto A ma spread 1,2 pipsa i brak prowizji. Konto B ma spread 0,2 pipsa oraz prowizję 7 USD za lot round turn, naliczaną proporcjonalnie bez minimum. Zakładamy EUR/USD i niezmienione stawki.

Konto B jest w tym modelu tańsze o 25% przy każdej wielkości. Większy obrót zwiększa kwotę różnicy, ale nie zmienia kierunku porównania. Nie trzeba handlować częściej, żeby „uruchomić” korzyść. Dodatkowa transakcja nadal kosztuje i zwiększa ekspozycję na ryzyko.

Kiedy wynik może się odwrócić?

Przy prowizji liniowej konto B wygrywa wtedy, gdy oszczędność na spreadzie przewyższa prowizję. W powyższym przykładzie 1,0 pipsa różnicy to 10 USD na lot, więcej niż 7 USD prowizji. Przy prowizji 10 USD byłby remis, a przy wyższej — przewaga A, przy tych samych pozostałych warunkach.

Minimum opłaty może zmienić rachunek, ale nie należy zakładać, że występuje u każdego brokera. Hipotetyczne minimum 0,10 USD za stronę oznacza 0,20 USD za pełny obrót. Przy 0,01 lota konto B kosztowałoby wtedy 0,02 + 0,20 = 0,22 USD, więcej niż 0,12 USD na A. Znaczenie mają także progi cenowe, zaokrąglenia i opłaty stałe, jeżeli przewiduje je dana oferta.

Cennik to dopiero część porównania

„Spread od zera” jest minimum, nie obietnicą ceny każdej transakcji. Średnia z całego dnia może nie odpowiadać godzinom Twojej strategii. Zbieraj próbę z tych samych godzin i uwzględniaj szersze spready przy niższej płynności. Do oceny wykonania potrzebujesz także poślizgu, odrzuceń i udziału niezrealizowanych zleceń.

Oferty IC Markets EU Raw Spread i Pepperstone EU Razor dokumentują model z oddzielną prowizją. Są przykładami konstrukcji cennika, a nie dowodem, że każde konto nazwane Raw ma te same warunki. Cenniki zależą od podmiotu, platformy, instrumentu i waluty rachunku. Nazwy kont opisujemy osobno w porównaniu Standard, Raw i ECN.

Przy dłuższym utrzymaniu pozycji dolicz finansowanie według specyfikacji, a przy rozliczeniu w innej walucie również konwersję. Opłaty rachunku, danych lub wypłaty rozlicz osobno. Ten artykuł porównuje dwa składniki; pełna lista kosztów pomaga uzupełnić rachunek.

Jak zapisać porównanie?

Zanotuj datę cennika, nazwę podmiotu, instrument, wolumen, walutę, spread i prowizję za obie strony. Dodaj założenia o godzinach i czasie utrzymania. Przelicz koszt na transakcję oraz łączny koszt tej samej próbki zleceń. Zmiana brokera ma sens dopiero po uwzględnieniu pozostałych warunków; sam tańszy cennik nie gwarantuje lepszego wyniku.

Przy zmiennych pozycjach sumuj koszt każdej transakcji zamiast mnożyć zwykłą średnią spreadu przez łączny wolumen. Duża pozycja otwarta przy szerokim spreadzie waży w rachunku więcej niż mała pozycja przy spreadzie wąskim. Uwzględnij również częściowe zamknięcia i ich prowizje.

Średnia spreadu może odwrócić kolejność ofert

Własny hipotetyczny przykład obejmuje dwie transakcje EUR/USD: 0,90 lota i 0,10 lota. Zakładamy jednakowy spread przy otwarciu i zamknięciu każdej pozycji oraz 10 USD za pip na lot. Izolujemy spread, bez prowizji i poślizgu, aby pokazać błąd ważenia. Oferta A ma spready 0,2 i 1,2 pipsa, oferta B po 0,5 pipsa.

Zwykła średnia sugeruje, że A jest droższa: 0,7 pipsa wobec 0,5. Jednak większość wolumenu na A przypada na węższy spread. Prawidłowy koszt to suma iloczynów: 0,90 × 0,2 × 10 + 0,10 × 1,2 × 10 = 3 USD. Na B ten sam obrót kosztuje 5 USD. Kolejność ofert zmienia się po uwzględnieniu wielkości pozycji.

Średnią ważoną liczysz jako sumę spreadu razy wolumen, podzieloną przez sumę wolumenów. Tu łączny wolumen wynosi jeden lot, więc otrzymujesz 0,3 i 0,5 pipsa. Prowizję dolicz dopiero zgodnie z jej własną podstawą i minimum. W raporcie zachowaj oba pomiary: średnia kwotowa opisuje obserwacje, a ważony koszt opisuje Twoje rzeczywiste wykorzystanie tych kwotowań.