Firma handlu algorytmicznego wykorzystuje programy do podejmowania decyzji lub realizacji transakcji. To szeroka kategoria: animator rynku, bank i fundusz mogą używać algorytmów do różnych zadań. Sama etykieta „algo” nie mówi, kto ponosi ryzyko, czyje pieniądze są inwestowane ani czy dana firma jest stroną twojej transakcji.
Pięć pojęć, które warto rozdzielić
Raport BIS o algorytmach wykonawczych rozróżnia realizację wcześniej ustalonego zlecenia od automatycznego kwotowania i strategii szukających zysku. Te funkcje mogą współistnieć w jednej instytucji. Poniższa tabela opisuje role, a nie rozłączne listy przedsiębiorstw.
| Pojęcie | Co oznacza | Czego nie należy zakładać |
|---|---|---|
| Animator rynku | Podaje ceny kupna i sprzedaży; zarządza powstającą ekspozycją. | Spread nie jest pewnym zyskiem. |
| Algorytm wykonawczy | Realizuje zadany zakup lub sprzedaż, np. dzieląc zlecenie. | Nie musi sam wybierać kierunku inwestycji. |
| HFT | Część handlu algorytmicznego wykorzystująca bardzo małe opóźnienia i krótkie horyzonty. | Nie każdy automat jest HFT. |
| Fundusz hedgingowy | Inwestuje zgromadzone środki inwestorów; może stosować modele ilościowe. | Nie każdy fundusz jest animatorem albo firmą HFT. |
| Detaliczny prop challenge | Program oceny uczestnika według warunków operatora. | Nie oznacza automatycznie pracy jako instytucjonalny market maker ani handlu realnym kapitałem. |
Co wiadomo o konkretnych firmach
Przykładem jest XTX Markets. Na oficjalnej stronie firma opisuje działalność algorytmiczną i wykorzystanie uczenia maszynowego. W ofercie dla klientów wymienia płynność FX spot oraz algorytmiczną realizację zleceń. Wśród odbiorców wskazuje m.in. banki, fundusze i brokerów detalicznych. Jest to opis oferty firmy, nie dowód jakości wykonania na twoim rachunku ani jej miejsca w rankingu całego rynku.
Dokument Citadel Securities LLC dotyczący transakcji FX, datowany na październik 2021 r., przedstawia inny użyteczny szczegół: w opisanym modelu firma działa na własny rachunek jako strona transakcji, a nie jako agent klienta. Dokument wskazuje również, że warunki kwotowania zależą m.in. od wielkości transakcji, sytuacji rynkowej i posiadanej ekspozycji. Nie należy automatycznie przenosić tego opisu na inne spółki grupy lub wszystkie umowy.
Dlaczego spread nie oznacza pewnego zarobku
Wyobraźmy sobie dwa alternatywne scenariusze, bez prowizji i innych kosztów. Animator kupuje 10 000 EUR po 1,1000 USD za EUR. Jeżeli następnie sprzeda tę samą kwotę po 1,1002, różnica wyniesie 2 USD. Jeżeli zamiast tego zamknie ekspozycję po spadku kursu do 1,0995, straci 5 USD. To autorski model arytmetyczny, a nie dane o wynikach którejkolwiek firmy.
Algorytm wykonawczy rozwiązuje inne zadanie. Hipotetyczny zakup 100 000 EUR zostaje podzielony na 40 000 po 1,1000 i 60 000 po 1,1002. Łączny wydatek wynosi 110 012 USD, a średnia ważona cena 1,10012. To o 12 USD więcej niż zakup całej kwoty po początkowym kursie 1,1000. Nie wiemy jednak, czy cała kwota była wtedy dostępna po tej cenie. Przykład pokazuje sposób liczenia, nie porażkę lub skuteczność algorytmu.
Prop challenge to osobny model
Określenie „prop” wymaga przeczytania umowy. Instytucjonalna firma handlująca na własny rachunek nie jest tym samym co internetowy program oceny traderów. Przykładowo FAQ FTMO w dziale CFD opisuje Free Trial, proces oceny i FTMO Account jako handel symulowany fikcyjnym kapitałem. Firma może osobno wykorzystywać uzyskane dane do własnego handlu. Nie jest to opis wszystkich programów innych operatorów ani wszystkich produktów FTMO.
Udział 20% i stosunek 25% mogą opisywać te same wykonania
Zanim porównasz dwa raporty algorytmu, zapisz, co trafia do mianownika. Nazwa „udział w wolumenie” sama tego nie rozstrzyga.
Przesuń diagram w bok, aby zobaczyć całość
Fikcyjny, kompletny zbiór wykonań EUR/USD z jednego źródła w jednym określonym oknie: Q = 10 000 EUR własnych wykonań i M = 40 000 EUR wykonań innych uczestników. Każde wykonanie liczymy jednokrotnie w EUR. Nie wliczamy niewykonanych zleceń. Obie miary definiujemy wyłącznie na potrzeby przykładu; nie są opisem parametru konkretnego dostawcy POV ani udziałem w całym rynku FX. Dokument BIS — FX execution algorithms and market functioning potwierdza: raport opisuje algorytmy percentage-of-volume (POV) odwołujące się do oszacowania wolumenu oraz ograniczenia danych na rozproszonym rynku FX.
Pierwszy raport dzieli własny wolumen przez całość: 10 000 / 50 000. Drugi dzieli go tylko przez wykonania innych: 10 000 / 40 000. Różnica 5 punktów procentowych nie oznacza dodatkowych transakcji. Do porównania raportów potrzebne są zgodne definicje mianownika, okna, jednostki i źródła danych. Ten rachunek nie mówi również, jaką część zlecenia nadrzędnego ukończono.
Jak wykorzystać tę wiedzę przy ocenie brokera
Zacznij od dokumentów: ustal produkt, stronę umowy, zasady realizacji i pełne koszty. Sam wąski spread, nazwa serwera lub etykieta ECN nie ujawniają tożsamości dostawcy płynności. Pomocne jest rozróżnienie modeli działania brokera.
Do porównania wykonania używaj historii istniejących zleceń: zapisz czas, wielkość, żądaną i uzyskaną cenę oraz prowizję. Porównuj podobne warunki i oddziel kupno od sprzedaży. Pojedyncze gorsze wykonanie nie pozwala ustalić intencji konkretnej firmy. Nie trzeba składać transakcji podczas publikacji danych, aby zebrać materiał edukacyjny. Jeśli interesuje cię własna automatyzacja, zacznij od zasad testowania algorytmów.
Niedokończone zlecenie też ma wynik
Raport BIS o algorytmach wykonania rozróżnia koszt zrealizowanej części i koszt okazji pozostawionego zlecenia. Własny model: zamiar zakupu 100 000 EUR, kurs odniesienia na początku 1,1000 USD/EUR. Algorytm kupił tylko 60 000 EUR po 1,1002. Na koniec wybranego okna kurs odniesienia wynosi hipotetycznie 1,1010; nie zakładamy, że był dostępną ofertą wykonania.
| Element modelu | Wynik | Znaczenie |
|---|---|---|
| Wykonane 60 000 EUR | 12 USD | Różnica względem kursu startowego |
| Niewykonane 40 000 EUR | 40 USD | Modelowy koszt okazji |
| Łączna miara | 52 USD | Nie jest rachunkiem prowizji |
| Udział wykonania | 60% | 40% pozostaje niewykonane |
Zrealizowana część kosztowała 66 012 USD, o 12 więcej niż przy początkowym punkcie odniesienia. Dla brakujących 40 000 EUR modelowy koszt okazji wynosi 40 000 × (1,1010 − 1,1000) = 40 USD. Suma obu składników to 52 USD. Sam raport „wykonane: tylko 12 USD gorzej od benchmarku” ukrywa niepełne zrealizowanie celu.
Kwota 52 nie jest zapłaconą prowizją ani zobowiązaniem do dopłaty. Faktyczny wydatek dotyczył tylko 60 000 EUR; pozostałe 40 000 nie zostało kupione. Wynik zależy od wybranego końca okna i definicji benchmarku. Przy ocenie algorytmu sprawdź zarówno cenę wypełnień, jak i udział wykonania oraz sposób traktowania reszty. Model nie dowodzi, że szybsze wykonanie byłoby możliwe po cenie początkowej.
Sprawdź, czy rozumiesz
Jedno krótkie ćwiczenie
Około 2 min · możesz spróbować ponownie
W tym samym oknie algorytm wykonał 10 000 EUR, a inni 40 000 EUR. Raport A podaje Q / (Q + M), raport B — Q / M. Które odczytanie jest zgodne z definicjami?
- Oba raporty powinny pokazywać 20%.
- A: 20%, B: 25%; różni się mianownik.
- B oznacza, że algorytm wykonał dodatkowe 5 000 EUR.
Sprawdź odpowiedź i wyjaśnienie
A: 20%, B: 25%; różni się mianownik.
A uwzględnia własne wykonania także w mianowniku: 10 000 / 50 000 = 20%. B odnosi własne wykonania tylko do innych: 10 000 / 40 000 = 25%.
Jeszcze jedno ćwiczenie
Hipotetyczny zakup 50 000 EUR wykonano w dwóch częściach: 30 000 po 1,2000 i 20 000 po 1,2005 USD za EUR. Oblicz łączny koszt i średnią ważoną. O ile koszt różni się od zakupu całości po 1,2000? Pomiń prowizję.
Sprawdź odpowiedź
Koszt to 36 000 + 24 010 = 60 010 USD. Średnia wynosi 60 010 / 50 000 = 1,2002. Różnica wobec kursu 1,2000 wynosi 10 USD. Nie dowodzi to, że cała kwota była dostępna po cenie odniesienia.