Zobacz na przykładzie
| Model | Średni zysk / strata | Expectancy |
|---|---|---|
| 70% wygranych | 50 / 200 USD | −25 USD / transakcję |
| 40% wygranych | 200 / 100 USD | +20 USD / transakcję |
Hipotetyczne wyniki netto. E = p × średni zysk − (1 − p) × średnia strata; w tym przykładzie brak wyników zerowych.
Siedem małych zysków może nie wystarczyć do pokrycia trzech dużych strat. Dlatego zdanie „mam 70% trafień” nie opisuje jeszcze wyniku strategii. Do oceny potrzebne są rzeczywiste kwoty oraz sposób ich liczenia.
Średni wynik w pieniądzu
Dla dwóch rodzajów wyniku wzór to p × średni zysk − (1 − p) × średnia strata. Stratę wstawiamy jako dodatnią kwotę odejmowaną od zysków. Jeśli są transakcje zerowe, uwzględnij je w całkowitej liczbie obserwacji; wtedy udział strat nie musi wynosić 1 − p.
Przykład: 70% zysków po 50 USD i 30% strat po 200 USD daje 35 − 60 = −25 USD na transakcję. Przy 40% zysków po 200 USD i 60% strat po 100 USD średnia wynosi +20 USD. To rachunek dla założonych rozkładów.
Koszty uwzględnij raz
Najwygodniej użyć wyników netto z wyciągu. Jeśli obliczasz z cen wykonania, spread jest już częścią różnicy cen; prowizje i finansowanie rozlicz zgodnie z dokumentem. Nie odejmuj ich ponownie od wyniku, który już je zawiera.
Podatek zależy od zasad rozliczenia inwestora i nie jest stałą opłatą każdej transakcji. Nie wprowadzaj arbitralnego podatku do wzoru jako zamiennika kosztów wykonania.
Jak poprawnie liczyć jednostki R
Dla każdej transakcji zapisz jej początkowe ryzyko Rᵢ. Wynik tej transakcji w jednostkach R wynosi wynik netto ÷ Rᵢ. Dopiero potem uśredniaj ilorazy. Nie dziel średniego wyniku przez średnie ryzyko, gdy ryzyko zmienia się między zleceniami.
Przykład: +200 USD przy R = 100 USD daje +2R; −100 USD przy R = 200 USD daje −0,5R. Średnia wynosi +0,75R. Iloraz średnich kwot dałby 50 ÷ 150 ≈ 0,33 — inną wielkość.
Zmiana składu serii może odwrócić znak średniej
Średnia całej próby zależy także od tego, jakie sytuacje do niej trafiają. Autorski model ma dwa zaplanowane bloki po 10 wyników netto w tej samej, stałej jednostce R. Blok A: siedem wyników + 2 R i trzy −1 R, razem + 11 R. Blok B: jeden + 2 R i dziewięć −1 R, razem −7 R. To sztuczne listy, nie badanie skuteczności.
| Seria 100 wyników | Suma | Średnia |
|---|---|---|
| 9 bloków A i 1 blok B | 9 × 11 − 7 = 92 R | + 0,92 R |
| 1 blok A i 9 bloków B | 11 − 9 × 7 = −52 R | −0,52 R |
Nie zmieniła się kwota R ani wyniki wewnątrz bloków. Zmieniono jedynie skład serii. Dodatnia średnia pierwszej listy nie ustanawia dodatniej średniej drugiej.
W dzienniku opisuj warunki kwalifikowania transakcji do próby i porównuj proporcje grup. Nie dopisuj po fakcie nazw „łatwy” i „trudny rynek” jako reguły rozpoznawania przyszłości; w przykładzie A i B są tylko etykietami zadanych bloków. Rachunek nie dowodzi, że znasz przyszły skład ani potrafisz wybrać korzystną grupę. Pokazuje, dlaczego ogólnej średniej nie przenosi się bez założeń na zbiór o innej strukturze.
Dodatnia średnia procentów nie jest wynikiem składania
Przed porównaniem średniej z końcowym kapitałem sprawdź jednostkę i podstawę każdego wyniku. Procent liczony od zmiennej kwoty nie jest stałą kwotą zysku.
Przesuń diagram w bok, aby zobaczyć całość
Autorska sekwencja dwóch umownych okresów, bez wpłat, wypłat i dodatkowych kosztów. Każdą stopę liczymy od kapitału na początku jej okresu. Duże stopy +50% i −40% dobrano dla czytelności rachunku, nie jako cel lub proponowane ryzyko. Nie podajemy modelu prawdopodobieństw: +5% jest wyłącznie średnią arytmetyczną dwóch zapisanych stóp, a nie oszacowaną wartością oczekiwaną kolejnego wyniku.
Średnia stóp to (50% − 40%) ÷ 2 = +5%. Kapitał wyznaczają jednak mnożniki: 100 × 1,50 × 0,60 = 90, czyli łącznie −10%. Nie ma tu sprzeczności z wcześniejszym liczeniem średnich kwot netto. W tej sekwencji kwoty wynoszą +50 oraz −60 jednostek: ich średnia to −5 jednostek. To inna miara, w innej jednostce niż +5%. Nie zastępuj jednej drugą w dzienniku ani w prognozie kapitalizacji.
Co oznacza dodatnia średnia
Sto czy dwieście transakcji nie ustanawia uniwersalnego progu wiarygodności. Znaczenie mają rozrzut, zależność między wynikami, selekcja danych i zmiany rynku. Jedna duża wygrana może mocno podnieść średnią małej próby.
Porównuj wynik po kosztach z obsunięciem i liczbą obserwacji. Test nowego wariantu na niezależnych danych pomaga ograniczyć dopasowanie do historii, lecz nie gwarantuje przyszłej rentowności.
Sprawdź, czy rozumiesz
Jedno krótkie ćwiczenie
Około 2 min · możesz spróbować ponownie
Po +50% kapitał rośnie ze 100 do 150. Drugi okres daje −40% bieżącego kapitału. Ile zostaje?
- 110 jednostek, bo +50 i −40 daje +10.
- 90 jednostek, bo 150 × 0,60 = 90.
- 105 jednostek, bo średnia stóp wynosi +5%.
Sprawdź odpowiedź i wyjaśnienie
90 jednostek, bo 150 × 0,60 = 90.
Strata drugiego okresu to 60 jednostek. Z kapitału 150 zostaje 90, choć średnia zapisanych procentów wynosi +5%.
Jeszcze jedno ćwiczenie
Transakcje dały +200 USD przy R=100 USD oraz −100 USD przy R=200 USD. Jaka jest średnia w R?
Sprawdź odpowiedź
(+2R − 0,5R) ÷ 2 = +0,75R. Najpierw normalizujesz każdy wynik, a dopiero potem liczysz średnią.
Ten sam wynik próbki, inna średnia
Około 2 min ćwiczenia w kalkulatorze
Osobna, fikcyjna próbka: 30 wygranych po średnio 200 USD netto, 50 strat po średnio 100 USD oraz 20 transakcji dokładnie na zero po kosztach. Wynik 1 000 USD przypada na 100 transakcji, więc średnia wynosi 10 USD. Trafność wśród niezerowych to 37,5%, profit factor 1,2. Zmień tylko liczbę transakcji dokładnie na zero z 20 na 40. Co stanie się ze średnim wynikiem na transakcję, sumą wyniku i trafnością bez zerowych?
Sprawdź wpływ wyników zerowych
Sprawdź wynik i wyjaśnienie
Wynik nadal wynosi 30 × 200 − 50 × 100 = 1 000 USD. Liczba transakcji rośnie do 120, więc średnia spada do 1 000 ÷ 120 ≈ 8,33 USD. Trafność bez zerowych pozostaje 30 ÷ 80 = 37,5%, a profit factor 6 000 ÷ 5 000 = 1,2. Różne statystyki mają tu różne mianowniki.
To opis wpisanej próbki, nie prognoza. Kalkulator używa kwot netto, a nie średniej stóp procentowych ani R. Wyjście po cenie wejścia z prowizją nie jest transakcją zerową netto.

